tragedya

Klasik tanımlamasında,yüceltilmiş sözlerle konuşulan, yüceltilmiş bir kahramanın iyi bir durumdan kötü bir duruma düşmesiyle seyircinin korku ve acıma duygularına yönelmesi ve böylece entelektüel arınmaya gittiği oyun türü.Çağdaş tanımı için da, sırdan bir kişinin gerçekçi bir çevre içinde toplumsal çelişkilerini hissetmesiyle ortaya çıkan bir oyun türü.

konusunu mitolojiden alan , kahramanları soylular , krallar , kraliçeler olan , uslubu ve dili ağır olan , sahnede vurma yaralama gibi çirkin olaylar gösterilmeyen , 5 perdeden oluşan , manzum olarak üç birlik kuralına uyularak yazılan tiyatro eseri.
edit : ayrıca en önemli klasik tragedya yazarları aiskhylos , sophokles , euripides , ennius , corneille ve racine dir.

yunanca trages keçi,odea şarkı anlamına gelir..
eski yunanda bağbozumu şenliklerinde
keçi kılığına girenlerin,
söyledik söz ve oynadıkları oyunlarla
taklitlerden doğduğu düşünülen eser..

(bkz: antik tragedya)

roma, eski yunan'ı esir alınca köleler halkın önünde oyunun içinde öldürüldü. korkunun olmadığı yerde acıma olmaz misyonu ile hareket eden tragedyacılar tragedyalarında acıyı ön plana çıkararak insanlara acının ve korkunun dehşetini anlatırlar. ve insanlar da acıdan ve dehşetten uzak durmaya çalışırlar.
kuralları:

- kendine has bir dili vardır. (asil bir konu işlediğinden)
- 3 1'lik kuralına uyar; zaman-mekan-konu birliği
- olaylar ahlaki yönden ciddidir.
- amaç anlatmak değil oynamaktır.
- sonunda arınma vardır.
- her şey sahnede oynanır ama kanlı sahnelerle, ölüm sahneleri haberci vasıtası ile izleyiciye aktarılır.

(bkz: müziğin ruhundan tragedyanın doğuşu)

trajedi. soylu kişilerin yaşadığı yıkımları seyircide korku, acıma, yücelik duyguları oluşturacak biçimde işleyen klasik tiyatro türü. tragedya, insanların tanrıların ya da birbiriyle çatışmasına, tutkuların yarattığı vahim sonuçlarının sergilenmesine dayanır.

tragedyalarda kahraman, yaşamını etkileyecek büyük bir olaylar karşılaşır. verdiği kararlarla tutkularını gerçekleştirmeye, alın yazısını yenmeye çalışır. sonunda genellikle mücadeleyi kaybeder. bu yüzden tragedyaların çoğunun sonunda kahramanlar ölür. burada önemli olan, kişinin yaptığı seçim ve bu seçimin yarattığı durumların sorumluluğunu alması, bedel ödemesidir.

yaşamın acıklı yönlerini kendine özgü kurallarla sahnede yansıtmak için yazılmış, acıklı ve ciddi konuları işleyen manzum tiyatro türü. izleyicide korku, heyecan, acındırma duyguları uyandırarak ders vermeyi amaçlar.

konu tarih ya da mitolojiden seçilir.

kişiler tanrılar/tanrıçalar ya da soylu kişilerdir.

olay yüksek tabakadan insanlar arasında geçer; halkın yaşantısıyla alakalı değildir.

üç birlik kuralı'na uyulur.

kişiler arasında geçen korkunç ve çirkin olaylar sahnede gösterilmez.

erdem ve ahlâk her şeyin üstündedir.

manzum olarak yazılır.

perde yoktur ve bölüm sayısı beştir.

türünün önemli isimlerine aiskhylos, sophokles, euripides, pierre corneille ve jean racine örnek gösterilebilir.