evrim

olabileceği en güçlü hale gelmesini sağlıyor

Profesör huxley özelinde. Teorisini mümkün olan en dar sınırlar içinde sıkıştırarak şöyle formüle edebiliriz: Kozmik maddeden her şey yaratılır; farklı biçimler, bu maddenin farklı permütasyon ve kombinasyonlarından kaynaklanır; madde "ruhu yutmuştur", bu nedenle ruh yoktur; düşünce maddenin bir özelliğidir; var olan biçimler ölür ki diğerleri onların yerini alsın; organizmalardaki farklılık, yalnızca aynı yaşam maddesindeki değişen kimyasal etkiden kaynaklanır - tüm protoplazma özdeştir.

Kimya ve mikroskopi açısından Profesör Huxley'nin sistemi kusursuz olabilir ve dünya çapında yarattığı derin etki kolayca anlaşılabilir. Ancak kusuru, mantığının ipliğinin hiçbir yerde başlamaması ve bir boşlukta bitmesidir. Mevcut materyali mümkün olan en iyi şekilde kullanmıştır. Moleküllerle dolu, aktif bir kuvvete sahip ve kendi içlerinde yaşam ilkesini barındıran bir evren verildiğinde, gerisi kolaydır; bir dizi içsel kuvvet dünyalar halinde bir araya gelmeyi, bir diğeri ise bitki ve hayvan organizmalarının çeşitli biçimlerini evrimleştirmeyi sağlar. Peki bu moleküllere ilk dürtüyü veren ve onlara bu gizemli yaşam yeteneğini kazandıran nedir? insan, hayvan, sürüngen, balık veya bitkinin protoplazmalarının farklılaşmasına, her birinin kendi türünü evrimleştirmesine ve asla başka bir türü evrimleştirmemesine neden olan bu gizli özellik nedir? Ve fiziksel beden, "mantar veya meşe, solucan veya insan olsun", bileşenlerini toprağa ve havaya bıraktıktan sonra, bir zamanlar çerçeveyi canlandıran yaşamın başına ne gelir?

Evrim yasası, kozmik moleküllerin havada süzüldüğü zamandan insan beynini oluşturdukları zamana kadar, doğanın yöntemine uygulanmasında bu kadar zorunlu olan bir yasa, o noktada kısaltılmalı ve bu "önceden var olan biçim yasası"ndan daha mükemmel varlıklar geliştirmesine izin verilmemeli midir? Bay Huxley, insanın fiziksel ölümden sonra, artık yüceltilmiş maddenin yeni düzenlemelerinin sonucu olan yeni bitki ve hayvan yaşam biçimleriyle çevrili olacağı bir varoluş durumuna ulaşmasının imkansızlığını iddia etmeye hazır mı? Yerçekimi olgusu hakkında hiçbir şey bilmediğini kabul ediyor; ancak tüm insan deneyiminde, “desteksiz taşlar yere düştüğü gibi, bu koşullar altında herhangi bir taşın yere düşmeyeceğine inanmak için hiçbir neden yoktur.” Ancak, bu olasılığı bir zorunluluğa dönüştürme girişimini tamamen reddediyor ve aslında şöyle diyor: “Bu müdahaleyi tamamen reddediyor ve lanetliyorum. Gerçekleri biliyorum ve Yasayı biliyorum; ama bu zorunluluk, kendi zihnimin fırlattığı boş bir gölgeden başka nedir?” Tek olan şudur ki, doğada olan her şey zorunluluğun sonucudur ve bir kez işleyen bir yasa, eşit güçte karşıt bir yasa tarafından etkisiz hale getirilene kadar süresiz olarak işlemeye devam edecektir. Dolayısıyla, taşın bir kuvvete bağlı olarak yere düşmesi doğaldır ve aynı şekilde, düşmemesi veya düştükten sonra, Bay Huxley'nin aşina olup olmadığı belli olmayan, eşit derecede güçlü başka bir kuvvete bağlı olarak tekrar yükselmesi de doğaldır. Bir sandalyenin yere konulduktan sonra orada durması doğaldır ve (yüzlerce yetkin tanığın [Sayfa 421] ifadesinde de görüldüğü gibi) görünür, ölümlü bir el tarafından dokunulmadan havaya yükselmesi de aynı derecede doğaldır. Bay Huxley'nin önce bu olayın gerçekliğini tespit etmesi ve ardından bunun arkasındaki kuvvet için yeni bir bilimsel isim bulması görevi değil midir?

(bkz: #47427893)