eraserhead

entrylerinden anlaşıldığı üzere kendine slayer gecesi yapan metalperver yazar kişisi.

(bkz: silgikafa)

-valla mı? **

(bkz: #4582511)
olaya ziraat mühendisi gözü ile bakıp, sagopa kajmer'in "5 yaşındaki bir çocuğun düzeyinde" sözler yazdığını düşünen yazardır. kendisini bu geniş izah kabiliyetinden ve tanımlama bilgisinden dolayı tebrik ediyor ve sagopa'nın 5 yaşındaki bir çocuğun düzeyinde yazdığı bir 4'lük ile başbaşa bırakıyorum;

Altın harflerle yaz mahlasımı. halvetim kasvet, kem gözlere şiş!
Cadü ya herru!...ya merru!...kafkef, gölge haramilerine bir selam çak!
Abile patladı, demlenir simam, nüşinrevan'dan handan ummam ben.
Ahu-yi felek mum, ben şamdan. düşmez kalkmaz bir Allah'tır uyan!

sen dinleme kardeşim zaten sagopa kajmer'i, senin sorunun asıl "din" ile sago ile değil. işin ucu islamiyet'e veya müslüman'a dolayısı ile kur'an çıkınca hemen rahatsız oldu bünye haliyle. Bırak bu misyoner tavırları beğenmiyorsan dinleme onu dinleyen insanlar var.
"Bilgisiz bir kimse, savaş davuluna benzer, sesi çok, içi boştur"
vesselam..

defalarca izleme girişiminde bulunmama rağmen her seferinde uyuyup kaldığım film. herif işi biliyor abi rüya gibi zaten, izlerken dalıyorsun. ilerde bir sıpam olursa dayayacam önüne eraserhead'i uyusun dursun.

aman yanlış anlaşılmasın film hakkında sıkıcı yahut işe yaramaz demek haddim değil. eraserhead ki bazı otoritelerce sinema tarihinin en iyisi. onun için filmi izleyip ayrıntılı bir yorum yapmak gerek hakkında konuşabilmek için.

uykuya dalmadan önce izlediğim kadarıyla; herkes çıldırmıştı.

bizim herif çılgın saçları olan mülayim ama sapık görünümlü bir tip. sonra sevgilisinin evine gidiyorlar ailesiyle tanışmak için kızın annesi yapışıyor bizimkinin dudaklarına kim kime denk gelirse yiyişiyorlar falan bir ara ondan sonra kızın babannesi mi annanesi mi artık bilmiyorum inliyor böyle tavana bakıyor falan, insanlar tepkisiz yemek yiyorlar o sırada. değişik yani, hani bir imgeleri keşfetme muhabbeti vardır lynch filmlerinde ama buradan bi sikim çıkartamadım ben. gerçi dediğim gibi bütün olarak izlemek gerek.

charles bukowski'nin de en çok sevdiği filmmiş ayrıca bir röportajda söylemiş.

izledikten sonra, o acayip bebeğin akıldan günlerce çıkmadığı film!

(bkz: john nance)

anlaşılması zor bir david lynch filmi. sembolik anlatımlar abartılı ve fazla olduğu için, anlam kendi içinde saklanıyor. seyredilirken afakan basabilir.
sanayi devrimi, insan üzerindeki etkilerini adeta kapalı bir perde ardında irdeliyor.
baş kahramanın saçı da bir hayli ilginçtir. ha bir de canavardan bozma bir bebek söz konusuydu.

ERASERHEAD

Eraserhead ya da sinema tarihinin en anlaşılmaz filmlerinden birisi.
Eraserhead David Lynch'in ilk uzun metrajlı filmi. 1977 tarihini taşıyan bu siyah beyaz film, Henry Spencer'in, hamile kaldıktan sonra ne olduğu bile belli olmayan bir ucube bebeği doğurup, terk eden sevgilisi Mary ile yaşadıklarını anlatıyor. Kaotik, karanlık ve düş gibi bir ortamda bir kurban olarak sunulan Henry Spencer'in yaşadıklarına tanık olmak gerçekten irkiltici.

1977 yapimi, david lynch'in izlenmesi en zor filmi. ortadan catlamadan bitirilebilirse, bir yerlerimize bir nisan takmaliyiz. sinema severler arasinda gizli bir isaret, bir kod oldugunu saniyorum. "izledin mi sen onu?" sorusu kilittir bu noktada. o kilidi açarsak; "peki bitirebildin mi?" ikinci aşama.

karanligi ve bu kadar yavas devam eden ,az karakterli bir filmin yonelttigi elestri oklarinin hedefine bu denli isabet edisi insanda hayranlik uyandiriyor. filmin çözümlemesi zor,yine de -elephant man garipliğini bir yana koyarsak- lynchin,"izleyici nasil anliyorsa öyle anlasin" tavrina en uzak dusen filmi oldugu soylenebilir, zira kendisi bu filmde ,kendi iciyle alakali da olsa, anlatmak istedigi cok seyi -oldugu gibi olmasa da- , sahane vurgularla disa vuruyor ve onlari, onun gibi anlamimizi istiyor. düşe yakın bir yerlerde durusu ve imgeleri kullanimi acisindan surrealizme goze kirpiyor. ben de lynche goz kirpiyorum. bu kadar sinir bozucu bir film icin nasil "guzel" dediretbiliyosun be adam,diye soruyorum.

siyah beyaz çekilmiş bir çok sahnesi insanı rahatsız edebilen. göndermeleri ve metaforları insanı zorlayan, bebek tasvirinin korkutucu olduğu bir film

aile kavramının bireye verdiği zararlar ancak bu kadar manyakça anlatılabilir. ana karakterimiz bana metamorphosis * ki gregor samsayı anımsatır.

1977 yapımı surrealizmin sinemada doruğa ulaştığı David Lynch filmi.