ecinniler

dostoyevski'nin nihilistlere roman boyunca çattığı muhteşem eser. harika bir ironi şelalesi, derin bir cemiyet analizi, bir devrin psikolocyasını resmettiği eser.

cin topluluğu. dostoyevski'nin bir kitabına da isimlerini vermişlerdir.

spoiler

Pyotr stepanoviç'e karakterine hayran olduğum dostoyevski eseri. Diğer karakterler kendisi kadar soğukkanlı olmadığı için şatov'un ölümüyle hücre üyeleri aklını kaçırmış ve hücre dağılmıştır. Kirilov'un intihar hakkında düşünceleri de beni etkiledi. Keşke kendi özgür iradesiyle intihar etseydi. Stavrogin ise kurtuluşu ölümde buldu. Liza'nın ölümü çok ani oldu. Beni en çok büyüleyen olay balodaki alay ve lebyankinlerin ölümü oldu.
spoiler

başlık solda görünsün diye yazdım. kitap gibi kitap çünkü, unutulmamalı.

Bu eserdeki Kişilerin her biri o dönem Rusya’sındaki bir siyasi düşünceyi temsil ediyor.
Batılılaşma yanlıları, Slavcılar/ Rus milliyetçileri/ Nihilistler/ Ateistler / Sosyalistler v.b düşüncelerin çatışmasıyla şekillenen o dönem Rusya’sını eleştirel bir gözle yansıtmış.

dostoyevski'nin siyasi romanıdır. hararetle tavsiye edilir.

****alıntılar****

-karakterimin değersiz olduğunu biliyorum, ama ben de güçlüler arasına sokulmuyorum.

-azizim, bugüne kadar seni yalnız seviyordum. şimdi sana saygı duyuyorum.

-insan yaşamayı ve yaşamamayı aynı şey diye saydığı zaman özgürleşir.

Yazılmış en derin ve içerikli siyasi romandır.
-Birbirinin aynısı, fakat birbirinden farklı olduğunu düşünen aptallar yığını, yaşayan ölüler.
(bkz: dostoyevski)

Dostoyevski'nin en iyi ikincisi.

Bir karamazov kardeşler, üç suç ve ceza.

Gelmiş geçmiş en karizmatik ve en komplike anti-kahramanı bünyesinde fazla role boğmaksızın barındıran dostoyevski şaheseri. Kitap zaten aman aman uzun değil, nikolay vsevolodoviç stavrogin de bir ara ortadan kayboluyor. Dolayısıyla okuyucu olarak ona doyduğumuzu söylemek mümkün değil. Tabii yerini dolduran çok müthiş başka karakterler var. bir profesör müktesebatında ve aynı zamanda bir çocuk saflığında stepan trofimoviç verhovenski mesela ki en az stavrogin kadar önemlidir. Onun oğlu bir milyon kelle projesini yürüten anarşist nihilist pyotr stepanoviç verhovenski. Adamın tek zaafının, düşkünlüğünün stavrogin'e karşı olması ilginç. Demek ki karizmaya, mükemmelliğe tapıyor. Sonuç olarak değer verdiği hiçbir şeyin olmadığının yalan olduğu anlaşılıyor. Nihilizmin ölü doğmuş bir düşünce akımı olduğu onun üzerinden anlatılıyor. Siyaset, din, felsefe, sosyoloji, psikoloji ne ararsan kralından var. Komedi unsurları da yaratılmış her zamanki gibi. Dostoyevski'nin en derinlikli diyemesem de en 'bütün' kitabı. Karamazov kardeşler uzun metraj olması sayesinde bir adım öne geçiyor yoksa bu eserden önce anılmayı hak etmezdi.