e akustik

hayatımda dinlediğim en boktan albüm. yarısında çıktım.

ilk dinleyişte sevsem mi sevmesem mi bilemediğim albüm. büyük ihtimalle 3 defa daha dinlenir, sonra sıkar.

manga severlerin ısınamayacağı tarzdan bir albüm olmakla birlikte manga'yı hayatinda ilk defa dinleyenlerin pek tabiki sevebileceği bir albüm olmuş.

işin içinde manga olunca yine de dinlemeye değer...

ben bir palyaçoyum ve hani biz şarkılarıyla öne çıkan albümdür. azıcık da pahalı, neyse sonra alırız.

simdi oncelikle soyle soyleyeyim, ben eskiden mangaya yapistirilian tum "liseli grubu dinlenmez" yaftalarina karsi grubu savunan, yaptiklari muzigin iyi oldugunu ve kendilerini daha cok gelistirebileceklerini, geleceklerinin parlak oldugunu dusunen bir insandim. ama artik insani zorla kendilerinden soguttular. bu nasil bir albumdur? insan o guzelim sarkilarin icine nasil boyle sicmayi becerir anlamiyorum. zaten oyle bir ses karisikligi var ki hangi enstruman var anlamak imkansiz. gitar falan yok zaten sadece goruntu. biri su emo kardesimize soylesin azcik aglasin duygusalligini kullansin allah askina su gitarinin sesini actirsin biraz. sen rock grubusun kardesim insan birazcik gitar duymak istiyor. fermanin sesi guzel ama ses tonunu dusuk olarak soyledigi sarkilar olmuyor amk, hala anlayamadiniz mi? sesi sik gibi cikiyor dinlenmez bile. onceki albumlerdeki guzelim sarkilarin el birligiyle anasini sikmisler ve sikim gibi yeni sarki yapmislar. nerede o libido, itildik tarzi sarkilar veya sessizlik sona erdi'nin soundu? bilenler vardir mutlaka 2002 2003 yillarinda ferman bogazini patlatana kadar bagirirdi sarkilari soylerken, harbi bi cocuk olacak galiba derdik. ama sonra ne oldu? bu adamlara kim mudahele ediyor, kim populer kultur oyuncagi yapti merak ediyorum. neyse artik yapacak bir sey yok, sonraki albumlerini de yine bir merak dinlerim ondan sonra da buyuk ihtimalle begenmeyip bir daha dinlememek uzere atarim bir kenara. ayrica bir noktaya daha deginecegim; o hani biz denen skandali yapmak hangi gerizekalinin aklina geldi acaba?

Evet iste boyle manga. Bir grup daha sonunu hazirladi turkiye'de. Gercek rock gruplari icin (bkz: duman) (bkz: athena)

edit: geçen gün powerturk'deydi sanırım grubun röportajına rastladım. ferman akgül, bu albümün grubun yolunu çizecek bir albüm değil, sadece her zaman istedikleri, içlerinde kalmasın diye çıkardıkları bir albüm olduğunu söyledi. bundan sonra çıkacak albümlerinde bunla pek alakası olmayacağını söyledi.
bu açıklamalar birazcık içimi rahatlattı diyebilirim. ve ayrıca albümün yeni şarkılarından olan ben bir palyaçoyum un hrant dink için yazıldığını öğrenmem iyice yumuşattı beni.

manganın cillop gibi olan albümü. we could be the same ve hani biz şarkılarıyla yardırmışlar yahu!

(bkz: yıldız tilbe)