dil ve çevre

ekoloji , ot börtü böcekten ibaret değil değil mi? türkçe meali ÇEVRE. çevre, insandır, oturduğun mekan, gezip tozduğun yer; ağaç, saksıda menekşe; şarkı, şiir, aşk; çevre belki en önemlisi DiL. dil, sokağa tükürmek, izmariti fırlatmak, buruşturup atmak kadar kirliliğin aleti olur bazen.

sözlüğün birine bir görüş aktarmışım; bir arkadaş amk. salak salak konuşma diye bir cevap yazmış.

şimdi okudum bir arkadaş tutmuş düşünen insanlar için sefil beyinler demiş, çevre böyle imlayla abat olur mu?

hatırlarım, cemil meriç olan biteni anlamaya çalışırken, imlasına çığlığı sığdırırken, iteklenmiş, kakılmıştır.

bilenler bilir sokrates, sokakta, agorada her yerde yaşlısıyla, genciyle konuşur; bilmenin erdemini anlatırdı. apoloji de ey atinanılar demişti ben sizin at sineğinizim. uyarıcınız.

bilenler bilir, en yaşlısından, bildiğini sanan en gencine kadar suçlanmıştı. ya sev ya terk et denilmişti kocaman adama. o' baldıranı tercih etti.

sefil beyinler, öyle mi?