elime kalemi her alışım da,beyaz kağıda ilk senin ismini yazabiliyorsam, her gördüğüm güzellikleri sana benzetiyorsam, her şey sen olduğundandır.. nazım ın piraye ye olan aşkıda sensin, urfa da töre yüzünden vurulan da sen... en feminst düşüncelerde buluyorum seni bazen, bazen en ufak bir çocuk parkında.. bir bebeğin gülüşünde görüyorum gülüşünü, içim ürperiyor.. hasretimden akıyorsun durmadan, kelimeleri, cümleleri kuruyorum senin yüzünden.. edatlar, zarflar, tümlecler seninle birleşiyor.. bir somut düşünce oluyorsun bende, birde kağıtta gerçek nesne.. uykumdan aniden uyanışım oluyorsun, aklıma gelen ilk şey seni yazmak oluyor.. bu aşkı kimse yaşayamadı diye düşünüyorum... kıskanıyorum kendimi kendimden,ve bütün dünyadan.. sabah kahvaltıma konuk ediyorum seni... beyaz peynir, simit, çayla öyle güzel oluyorsun ki.. devrik cümleler oluyorsun dilimde.. bazen beni sinirlendiriyorsun.. bende başlıyorum hep babanın şarap çanağına, birde kadere.. belki bir tren önce seni bulsam daha başka olurdu diye düşünüyorum.. ama sonra buna da şükrediyorum.. ya bir sonra ki tren olsaydı. ben sana hiç kavuşamazdım.. bütün alimleri bilginleri topluyorum senin için, ama kimse çözemiyor seni.. sonra bütün matematikçileri topluyorum onlarda çözemiyorlar aramızdaki denklemi.. hiç bir fizikçi akıl sır erdiremiyor bu aşkın varlığına.. ben hepsine cevap veriyorum.. o bir ütopya diyorum ve ben bu yüzden aşığım ona.. şaşırıyorlar.. nereye ne zamana kadar diyorlar.. balzac kulaklarımdan çekiyor, hesap soruyor goethe, anna nin caresizce izliyor beni... sokrates hadi diyor, sen onu,o olduğun için seviyorsun diyor.. platon o bir hayal, hayal olarak kalsın diyor.. spinoza şüpheci bakıyor, olsa da olmaz diyor.. hegel bir maddeye aşık olacaksan, ona sahip olmalısın diyor... hepsi bir anlamda doğru söylüyor.. ama hiç biri bilmiyor kelimelerden güzel oluşunu... şaşkınca bana bakıyorlar.. kalemimi elimden alıyorlar sonra.. madem ki seviyorsun, o zaman bırak yazmayı.. inat ediyorum.. onu sevmiyorum.. o sadece bir yazı... yanılıyorsun diyor bana borges.. bu boş bir bakış değil diyor zweig.. durduğun yerde durmaya devam edersen yerinde sayarsın diyor tolstoy.. olsun diyorum ben olduğum yerde ,yazı masamın üstünde seviyorum onu diyorum...

sonra sabah oluyor, güneş yazı masama vuruyor.. koca gece boyunca hayallerimde sadece senin ismin çıkıyor.. ne garip dimi...

her hikaye senden ibaret oluyor.. bende seni yazıyorum...

online listesinde gördüğüm ve kendisine yukarıdaki yazıyı öylesine armağan ettiğim kullanıcı/yazar.