depresyon

anlamsızlık hissinin ruha egemen olmasıdır. günlükse "modern" hayatın getirdiği olumsuzluktur ama kalıcıysa hastalık olur.

hunharca girilip girilip çıkılabilir, göksel şarkılarına bağlanılabilir ama çıkılamadığı an kendini bakırköy'de bulun yeğen, aklını başına devşir.

(bkz: deprasyon).

(bkz: girdim girecem)

finaller öncesi girilir,finaller bitince çıkılır.

bu duygu boyutundaki kişi ilk adımı hep başkalarından bekler. Sürekli maruz kaldığı haksızlıklara odaklanır. sık sık kimsenin onu anlamadığını ve ilgi göstermediğini düşünür, vs vs.

genel olarak bilinenin aksine her depresyondaki insan dibe vurmayabilir. normal insanlar gibi gülen, eğlenen, düzenli uykusu olan, alkolden uzak duran kişiler major depresyon sahibi olabilirler. yani her üzgün görünen kişi depresyonda olmadığı gibi her gülüyor görünen insan da mutlu değildir.

kişinin sefahaten ölümüdür.

koşma yorulduysan
durma sıkıldıysan
her ikisi de diyorsan
ölmüşsün sen, bilmiyorsan...

dişilerin sık fakat kısa, erkeklerin seyrek fakat uzun aralıklarla girdikleri psikolojik mod.

vay arkadaş buna giren yazar var tanıdığım, hayat güzel halbuki. *

hayatınızın üzerine çöken, nereye giderseniz takip eden kara bulut gibidir.

Her tarafı camla kaplı ve devasa bir odada hapsedilmektir. Oda o kadar büyüktür ki çok küçük kalırsın içerde, çıkış kapısı bulma imkanın yoktur ve aslında bir çıkış kapısı da yoktur.

Çığlık atmaya başladığında kuru bir gürültü tarafından hapsedilirsin. Eğer suskunsan, ustalıkla izole edilmiş sessizlik hüküm sürer sadece. Camın arkasında birkaç insan görürsün ve hiçbirini seçemezsin. aslında yol göstermeye çalışıyorlar belki ya da orada insanlar yok. Ya da orada birileri var ama onlar insan değil.

Artık kendinle mücadeleyi bırakıp etrafa bakınmaya başlarsın. Tam önünde duran bir sürü boya kutusunu fark edersin. Bunlar muhtemelen saatlerdir ya da günlerdir orada durmaktadır ama fark edilmeleri zaman almıştır, nedense. Boya kutularında daha önce hiç görülmemiş renkler bile vardır. Fırçayı eline alırsın ve boyamaya başlarsın, istediğin renklerle boyarsın odayı. Şöyle bir bakarsın ki, her şey farklıdır. Artık çığlıkların yankısı bile farklı renklerdedir. Sessizliğin gölgesi bile renklidir.

Artık yapılacak tek şey kalmıştır: eserini var gücünle yıkmak ve dışarı çıkmak.

küçük emrah modunda hayattan uzak olma durumudur.

depresyon hapları almak,elinde olmadan aşırı agresif hareketler yapan depresyon insanıdır.

minimum enerji, maksimum düzensizlik hali.

iman et, dua et, namaz kıl, tefekkür et, tevekkül et ve depresyonun ne demek olduğunu unut! insan nefsi(benliği) öyle çirkin bir şeydir ki onun her dediğini yaptığınız zaman şımarır, asileşir, size hükmeder hale gelir ve başınızı şişirip sizi depresyona sürükler. ruhi ve bedeni dengeyi korumak, ölçülü yaşamak için, dünya ve ahiret saadeti için gereklidir! Aksi taktirde hem şu kısacık olan ama genede muhteşem olan, rengarenk, capcanlı, sayısız nimetlerle donatılmış yaşamımız bunalım gibi, depresyon gibi ona yaraşmıyacak utanmazlıklara girer, hemde bir sonraki hayatımızı zehir edecek adımlar atmış oluruz. irademizle doğru seçimler yapabilmeyi Allah herkese nasip etsin insallah!

düşündüm ki herşeyin bir kanseri var beyin kanseri, göz kanseri vs vs depresyon denen şeyde neden ruh kanseri olmasın ki.

işin kökeni serotoninde. dentritten aksona gönderilen bilmem kaç çeşit nerötransmitterlerden biri olan serotoninin akışındaki bir arızadan ibarettir. Ya bu kimsasalın salınımı azdır, ya bunun reseptörleri körelmiştir, ya da acaip hızlı geri emiliyordur. Bu sebeple yeteri şiddetle uyarılma gerçekleşmemekte ve depresyon belirtileri ortaya çıkmaktadır.

Depreyon aslında diğer hastalıklar gibi tedavi edilebilir. Nasıl insanın tansiyon ya da diabet sorunu oluyor ise, depresyon da öyle bir hastalıktır. Örneğin, bazı insanlar tuzlu yese dahi tansiyonları fazla oynamazken, kimi insanların tansiyon ilacı alması gerekir. Şeker hastalığında da benzer bir durum yaşanır. Depresyonda ise dış etkenlere bağlı gelişen duygulanımlar, bazı insanları fazla etkilemezken bazılarında depresyona yol açabilmekte ve kimi zaman ilaçla tedavi işe yaramaktadır.

eşiğinde olduğumdur. böyle gülüyorum falan. bir espirili havalar veriyorum etrafa, herkes neyin var demesin diye. ama yok arkadaş, bunaldım yahu. belli bir sebebi de yok. finaller etkilemiyor mu biraz da olsa? etkiliyor tabii ki. ama mutluluğumun tek inhibitörü değildir kendisi. kendimden soğudum. ertelemelerim, umursamazlığım, sorumsuzluğum.. insanı bunaltır bu meret.

şu sıralar yoklayandır. mevsime göre kronikleştğini düşünüyorum.

evanescence'in going under şarkısıdır.

bazı insanların ilgi çekmek için yaptığı bir numaradır.
gerçekten depresyona girenler için ise bir felakettir

butun gun yataktan cikmamaktir uykuyla uyaniklik arasinda kalmaktir.

AN ITIBARIYLE MEMLEKETINE GERI DONEN SEVGiLiSiNDEN SONRA BiR YAZARIN iÇiNDE OLDUĞU DURUM.

EDiT: O KADAR KÖTÜYÜMKi SÖZLÜK CÜMLE KURAMIYORUM FARKINDAYSAN.

can sıkıntısından ölmektir; hayatı renksiz, şekilsiz ve ışıksız görmektir. hiçbir yerden zevk duymamak, hiçbir şeyden neşelenmemektir.* azap içinde günlerini saymak, vücudu ağır bir yük gibi sürüklemektir.*

kücüklüyünde yasadigin olaylarinda cok büyük etkisi olur , pismanlik duygusu , guatir hastaligi gibi nedenler ortaya cikar.

edit: ulan benden iyimi bileceksin allahsiz seovi.