chuck schuldiner

abisinin ölümden etkilenerek death grup ismi kurarak bir metal tarzı yaratan,ama kendisine tarzlar sorulduğunda metal bir bütündür onu tarzlara ayıramassınız diyen metal filozofudur.ki zaten metal dünyasında çoğu insan onu paşa olarak görür.gerçekten yazdğı sözlerle çok derin şeyler anlatmıştır.her parçası hem derinlere götürür hemde bir anda göklerdesindir...

A Moment Of Clarity nin sonlarında gitarı ağlatarak dinleyenin ağlamasına sebep olabilen aşmış sanatçı. Sözleride riffler gibi aşmıştır.
(bkz: Müziğin sınırlarını zorlamak)

müzikalitesi ve müzik zekası kelimelerle tarif edilemeyen ve edilemeyecek büyük sanatçı, 20. yüzyılın gerçek filozofu. ölümü, tüm müzik dünyasını ve metal dinleyicisini yasa boğmuştur. düşünün müziğe bu kadar emek veriyorsunuz, müziği müzik için yapıyorsunuz, müziğe aşıksınız, gürültü denilen metal müziğini felsefeyle birleştirip ortaya akılalmaz işler koyuyorsunuz ama o müzik sizin ölüm sebebinizin bir parçası oluyor... neden böyle söylüyorum? çünkü şu anda birçok efsane grubun, limuzinlerle galalara falan gelebildiğini gözönünde bulundurursak, aynı müziği yapan ve çevrede saygıyla adı anılan chuck'ın hastalığının tedavisi için gereken 70000$'ı bulamaması da müziğin ne kadar nankör olduğunu bizlere göstermiştir. yani müziğe verdiğiniz şey ile aldığınız şey arasında nerdeyse uçurum var. verdiğiniz şey ruhunuz; aldığınız şey ise vefasızlık...

edit: serçe parmağını kullanmadan 3 parmağıyla hayvan gibi solo atabilen tek gitaristtir. benzerini görmedim, görmekte istemem çünkü sadece onun benzeri olur...

yarın ölüm yıldönümü ama bana göre tanrının ölüm yıldönümü olmaz!

kendisine hayranlığımı tarif edemeyeceğim, öleli sekiz yıl olmuş * müzisyen.
"already knew from the first encounter
but know i know to let go of words to speak no more
like a wind upon your face you can't see it
but you know it's there, when beauty shows
its ugly face, just be prepared
passion burns like fire carried by the wind
the end of a time, a time to begin" *

i am past, a story to tell, tell it. efsane müzisyen, söz yazarı, filozof. öleli tam 8 sene olmuş, ama anısı hala kalbimizdedir.

8. ölüm yıldönümünde özlem ve saygıyla andığımız unutlmayan üstat.

(bkz: özledik be abi)

seni çok özledik chuck. müziğin sonsuza kadar sürecek.

metal yunan mitolojisi ise, chuck zeustur.

babadır. metalci adamın orhan baba'sı müslüm baba'sı kısaca babasıdır.

saçma sapan müzisyen. hala nasıl bu kadar tutulur anlamam.

kanımca gelmiş geçmiş en iyi müzik grubunun en iyi müzisyeni. onu tatmayan insan müziği tam anlamıyla yaşamamıştır.

death gibi inanılmaz bir grubu metal camiasına hediye etmiş olan büyük insan.

işin üzücü kısımı, chuck hayatta iken death'in yeterli ilgiyi görmemesidir. bunun sebebi doksanların başında nirvana ve grunge tayfasının patlama yapması ve doksanların sonunda korn ve limp bizkit'in başını çektiği nu metal akımının metal piyasasını esir almasaydı. kısacası müzik yaptığı dönemin gazabına uğramıştı chuck ama hiçbir zaman yılmadı, parayı ve popülerliği hiçbir zaman önemsemedi. ama bu bir nevi chuck'ın sonu oldu. parayı tercih etmeyen chuck, hastane masraflarını ödeyemediği için hayata gözleri yumdu ama biz metal tayfasına inanılmaz çalışmalar ve albümler bıraktı. rahat uyu chuck!

Umut... Onun ismiyle eş değer bir kavram.Ne olursa olsun hayata sıkı sıkı tutunmayı bana gösteren bir adam.

look down at the body
you may see no trace of wounds
but in the eye
the eye of the beholder
one cannot assume.

daha ne denir ki... Rest in Peace Chuck!

pek çok death metal vokalistinin aksine sahnedeki sakin ve efendi yapısıyla bilinen rahmetli yüce müzisyen. sonsuza dek yaşamak istediğini, insanları, hayvanları çok sevdiğini söylemiştir zamanında.

biraz önce facebook grubunu gördüm elim kontrolsüz bir biçimde fareyi sürükledi ve story to tell'i buldu ardından spirit crusher, lack of comprehension, pull the plug... böyle gitti.

bir adam düşünün. death metal gibi bir müziğin yaratıcısı, ilk gerçek death metal rifflerinin mucidi.

bu müziğe ruh, düşünce ve teknik katarak salaklar topluluğunun elinden kurtaran.

hiç bir zaman metal dergilerinde veya metal şovlarında üstüne başına bira döküp, dilini dışarı çıkartıp sert metalci tavırlarına girmemiş biri.

hatta bırakın sert metalci tavırlarını, konserlerde kafa bile sallamamış biri. bir röportajda muhabirin bu konuyla ilgili sorduğu soruyu "seyircilerin gözlerinin içlerine bakmayı seviyorum. onların tepkilerini izliyorum" demiş biri.

kızlar ve dil dışarda fotoğraf çektiren tüm budalalara inat gayet sade bir şekilde o mükemmel gülümsemesiyle duran biri.

piyasa işleri yaparak paraya para demiyecek biri olabilecek olmasına rağmen asla müziğinden taviz vermemiş ve "kendime yetecek, köpeklerime mama alabilecek ve gitarıma tel alabilecek kadar para kazansam yeter, dahasına ne gerek var" diyerek mütevazılığını gösteren biri.

beyninde tümör olmasına rağmen harıl harıl çalışıp kendi gittikten sonra dinleyicilerine dinleyecek birşeyler bırakmak için çabalayan biri.

stüdyoda pijamalarıyla elinde gitarı ile fotoğraf çektirecek kadar sade biri.

http://c2.ac-images.myspa...17a23ea6c45f1872f2b45.jpg

böyle fotoğraf çektiren biri.

vikipedi'de Meslek(ler) : müzisyen, besteci, söz yazarı, filozof olarak yazılmış biri.

hepsinden önemlisi gitara karı kız düşürmek için değil, o henüz 9 yaşındayken ölen abisinin acısını biraz olsun unutmak için başlamıştır.

bu entry'i okuyan sayın insan hemen voice of the soul aç ve düşün.

ne zaman eserlerinden birini dinlesem başıma kötü bir şeyin geldiği insan. ama dinlemeye başladıktan sonra bana ne, değerdi diyebildiğim tek kişi.

yaşarken de efsane kabul edilirdi. en azından değeri gitmeden bilinmiş bir arkadaştır. voice of the soul ile gözyaşına boğduğu on binlerce hayranı hala kendisine ve mirasına saygıda kusur etmemektedir.

dünyayı terk edişinin 9. yılı. bugün nasıl geçer bilemiyorum, geçen sene bugünü dün gibi hatırlıyorum. şarkılarını dinleyerek anacağım kendisini, aynı bir yıl önce olduğu gibi. ah ulan ahhh

an itibariyle ölümünün ardından koca bir 9 sene geçmiştir. kelimelerin anlamsız kaldığı müzisyen...

bu yıl ankara'da adına suicide'ın da katıldığı bir tribute gecesi gerçekleştirilmiş olan unutulmayacak müzisyen.

her yıldönümünde bana hep bir yakınımı kaybetmiş hissi verendir.
zeka ve ruh insanı kalbımızdesın.

melodilerinde, vokalinde ve tabiki sözlerinde derin hissiyatlar, yaşam ve ölüme dair özler barındıran, mütevazi kişiliğiyle örnek, metal müziğe getirmiş olduğu devrim niteliğindeki üslubuyla, eserleriyle yanına yaklaşılamaz bir fark yaratan, ardından gelen birçok müzisyene ilham kaynağı olan ve olmaya devam edecek olan, zannımca bu boyuta fazla gelebilecek denli iyi olduğu için çok erken bir yaşta öteki boyuta çekilen ve bu çekilmenin üzerinden 9 yıl geçmesine rağmen bu müziği özümsemiş ve iliklerine kadar hissetmiş sayısız dinleyicinin hatıralarında tazeliğini ve kıymetini koruyan, zaman geçtikçe değeri ve özlemi katlanarak artan, unutulması imkansız, sihirli bir melodi.
ruhunun sesi sonsuza dek yankılanacak. *

bazıları sadece efsane olmak için doğuyor olmalı. yoksa bu erken ölümün başka bi açıklaması olamaz. huzur içinde uyu chuck...

Hayata karşı duruşu,müzisyenliği,adamlığıyla örnek alınası efsane.Hakkındaki çokca güzel bir yazı için:
http://kayipzamaninpesind...-bazen-filozof-bazen.html