bursa

domatesi terciihimizdir.

Şu an yansa da mevsimsel geçişlerin çok olduğu bir şehirdir.

iskender yemek isteyene ağır iteliyorlar 150 senelik malüm iskendercide!

Eskişehire kıyasla söyledim. Tabiki bir adana kadar sıcak değil.

bursa sıcak memleket ise adana antarktika kadar soğuk olsa gerek...

Çok sıcak memleket.

(bkz: heykel altıparmak çekirge)

Güzel şehir lakin insanları biraz şey sanki.

Güzel bir şehir. Gidenlerin tarihi cınar'ı, ulu cami, kapalı çarşıyı, Uludağ'ı, Cumalıkızık'ı görmesini öneririm. Uludağ'ın tepesinde bakacak diye bir seyir terası var. Eğer sis olmazsa manzarası çok güzel. Tüm bu etkinlikleri 1 güne sığdırmayın çok yorucu oluyor.

Yarın günübirlik geliyorum. Ulucami’ye şehrimize hoşgeldin bik bik diye pankart açabilirsiniz.

Oturduğum yerden mi kaynaklı bilmiyorum ancak süs diye koyulan ağaçlar dışında çoğu yer beton.

Onun dışında güzel bir şehir, gezilesi güzel yerleri de var.

şehir merkezini (heykel, altıparmak, çekirge bölgesi) kadıköy'ün trafiğe açık olan caddelerine benzettiğim şehir.

bomboş bir şehir gidince tek yaptığım şey yemek yemek evde pineklemek fazla aktivite de yapacak bir şey de yok.

osmangazi'deki sokak tabelaları şu şekilde olan şehir:

görsel
görsel

görsel

dikkaldırım caddesi çok güzel olan şehir.

otobüsleri 5,50 tl olan bir il. metrosu 5,25 tl. camisinde havuz var ancak yalnızca erkekler orada abdest alabiliyor. merkezi bayağı büyük bir yer. giderken 69 budo, 5,50 otobüs, diğer binişlerimde başkaları verdi yani 74,5 tuttu. dönüş 120 tl idi. 4 saatte döndüm ancak 1 saati gebze sonrasında dudullu, yavuz sultan selim köprüsü, alubeyköy, esenler otogar derken 4 saat sürdü.

ne zaman ziyaret etmek durumunda kalsam ayaklarımın geri geri gittiği şehir. kesin hayatımın belli bir döneminde burada yaşayacağım ve zor ayrılacağım. herhangi bir şeyden nefret etmemle ona aşık olmam arasında 5 dakika olabileceğini kabullendim, buna asla şaşırmıyorum. karmaşık hisler besliyorum sana bursa.

Her gelişimde daha da metropolleştiğini görerek “yok abi burada yaşanmaz” dediğim şehir.

Şimdi efendim ben bu şehirde tam 6 sene yaşadım. 6 koca sene. Her sokağında ayrı anım ayrı hatıram var. Yıl oldu 2022, şu an bile her gidişimde kaldığım evleri, Görükle sokaklarını, Ihlamur Parkını, Demirtaşpaşa’yı, Heykel’i, Tophane’yi gezer Madagaskarpenguenini özellikle yad ederim. 2009’da geldiğimde Anadolu’nun nispeten gelişmiş bir şehriydi ve ben kulağımda incesaz ile sokaklarında gezerken şehrin tarihi dokusu her yerde karşıma çıkardı. Şimdi karşıma çıkan ise kafeler, lüks kulüpler, oteller, yığınla avmler.. olm biz Görükle’den teeee Terminale avm görmeye, ikea köftesi yemeye giderdik lan! Velhasıl kelam değişim insan için olduğu kadar eşyalar ve şehirler için de elbette mukadder ama insan aynadaki değişime her gün biraz biraz şahit olduğu için alışıyor. Lakin insan şehirlerin bu çapta değişimine uzun aralıklarla şahit olunca yaşlandığını anlıyor. Bursa, bana yaşlandığımı gösteriyor her seferinde. Belki de Ahmet Hamdi de benim gibi düşünmüştür bilemiyorum.
“Aynalar, bakmayın yüzüme dik dik!
işte yakalandık, kelepçelendik.”

çok karışık karmakarışık şehir

Ne ankara istanbul gibi devasa ve stresli bir şehir ne de bir köy, kasaba kadar ıssız bir şehir ikisini arası, ikisinin ortalaması. yeşil alanları, uludağ'ı ve denizi de cabası.

(bkz: tülay bursa)

Yönümü kent meydanı avm’den bulduğum şehir. Öbür türlü kayboluyorum.

dikkaldırım caddesi çok güzel olan şehir.

Hep gitmek istediğim fakat bir türlü nasip olmayan bir yerdir.