buhran

altıntop karakteriyle ünlüdür...

bunalım dönemi.

tesellisizliktir. bu hayatta sizi teselli eden, sizi anlayabilen ve sizin de onu anlayabildiğiniz, dertleşebildiğiniz bir yoldaşınızın olmadığının işaretidir. burada olma nedeninizdir.

son dört yılın zirvelerini yaşadığım birkaç ayın sonunda da çevremdeki herkesi bıktırmış ve kendime küstürmüşümdür. son üç kaftada bunalım atağını bir kez yaşadım normalde üç günde bir tekrarlıyordu. iyi hissediyorum. bursa’ya bir ay sonra döneceğim en çok bu yalnızlıkta tetiklenmişti. umarım daha kötü olmaz çünkü hayatıma beni motive eden bir kişi eksik olarak döneceğim.

göm beni buk.
..

insanlar yorgun,
hayat tarafından cezalandırılmış,
ya sevgiyle ya da sevgisizlikle
sakatlanmış.

yeni hükümetlere ihtiyacımız yok
yeni devrimlere ihtiyacımız yok
yeni kadınlara ihtiyacımız yok
yeni yollara ihtiyacımız yok
şevkate ihtiyacımız var.

müşfik davranmıyoruz
birbirimize.
müşfik davranmıyoruz.

korkuyoruz.
nefretin gücü simgelediğini
sanıyoruz.
cezalandırmanın
sevgi olduğunu.

daha az sahte bir eğitim bize gereken
daha az kural
daha az polis
ve daha iyi öğretmenler.

bir odada
bir başına acı çeken
öpülmemiş
dokunulmamış
bir başına bitki sulayan
olsa da çalmayacak
bir telefondan yoksun
insanın dehşetini unutuyoruz.

müşfik davranmıyoruz birbirimize
müşfik davranmıyoruz birbirimize
müşfik davranmıyoruz birbirimize

boncuklar sallanır, bulutlar örter
köpekler gül bahçesine işer
bir çocuğun kafasını koparır cani
dondurma külahından bir ısırık alır gibi
okyanus bir gelip
bir giderken
anlamsız bir ayın esaretinde.

müşfik davranmıyor insanlar birbirine.

----

Bazı bazı yaşadığım. Böyle durumlarda ne yapılması makbuldur. Deneyimli buhranlı kızlar eklesin.

takıntı adlı rock grubunun murat ilkan ile yaptığı düet parça.

bak! istemem ben yalnız ölmek zor
kalmam burada
bu sokaklar bu beden ev
benim değil

zor değil inan vazgeçmek
olmayan şeyi kaybetmek
bir kapı daha var açılır
özgürlüğe

bedenlere hapsolan ruhlar
acıları bir gün biter mi
sonu gelmeyen buhran
gözyaşları diner mi

git istiyorsan kaybetmek çok
mühim değil
bu sokaklar bu yaşam ev
senin değil

zor değil inan vazgeçmek
olmayan şeyi kaybetmek
bir kapı daha var açılır
özgürlüğe

bedenlere hapsolan ruhlar
acıları bir gün biter mi
sonu gelmeyen buhran
gözyaşları diner mi.

her şair bir dönem yaşar bunu. kalbinden geçenleri zihnine onaylatamayınca ortada kalır. konuşmayı bile fazla bulur. üstüne gitmeyin

Oturmuşum elimde kahve bardağı.
Kahvenin o keskin kokusu burnuma geldikçe seni hissediyorum.
Kokuların duygulardaki etkisini bizzati anlıyorum.
Kahve ve sen.
Sen ve hüznüm.
Kaçış var sanki
Gerçeklerden kaçış.
Benim gerçekliğimden.
Emin de değilim aslında.
Benim de içime bir nebze de olsun su serpen de bu ya.
Emin olmamak bazen hem sıkıntı
Bazense büyük bir hayat sebebi.
Yok ya ne alaka demek
Ya da kesin öyle demek.
Denge işte, hayatın her yerinde olduğu gibi.
Hem yaşam sevinci hem de ölüm gibi veya ikisini de birarada hissedebilmek.

pis moruk yine döktürmüş;

çok fazla
çok az
ya da çok geç

çok şişman
çok zayıf
ya da çok kötü

kahkaha
ya da gözyaşı
ya da kusursuz
kayıtsızlık

nefret edenler
sevenler

ellerindeki şarap şişelerini sallayarak
önlerine çıkanları süngüleyip
kadınların ırzına geçen ordular

ya da ucuz bir pansiyon odasında
Marilyn Monroe'nun fotoğrafıyla yaşayan bir ihtiyar

o denli büyük ki dünyadaki yalnızlık
onu saatin kollarının ağır hareketlerinde
bile görebilirsiniz.

o denli büyük ki dünyadaki yalnızlık
onu Vegas'ta, Baltimore'da ya da Münih'te
yanıp sönen neon ışıklarında görebilirsiniz.

insanlar yorgun,
hayat tarafından cezalandırılmış,
ya sevgiyle ya da sevgisizlikle
sakatlanmış.

yeni hükümetlere ihtiyacımız yok
yeni devrimlere ihtiyacımız yok
yeni kadınlara ihtiyacımız yok
yeni yollara ihtiyacımız yok
şevkate ihtiyacımız var.

müşfik davranmıyoruz
birbirimize.
müşfik davranmıyoruz.

korkuyoruz.
nefretin gücü simgelediğini
sanıyoruz.
cezalandırmanın
sevgi olduğunu.

daha az sahte bir eğitim bize gereken
daha az kural
daha az polis
ve daha iyi öğretmenler.

bir odada
bir başına acı çeken
öpülmemiş
dokunulmamış
bir başına bitki sulayan
olsa da çalmayacak
bir telefondan yoksun
insanın dehşetini unutuyoruz.

müşfik davranmıyoruz birbirimize
müşfik davranmıyoruz birbirimize
müşfik davranmıyoruz birbirimize

boncuklar sallanır, bulutlar örter
köpekler gül bahçesine işer
bir çocuğun kafasını koparır cani
dondurma külahından bir ısırık alır gibi
okyanus bir gelip
bir giderken
anlamsız bir ayın esaretinde.

müşfik davranmıyor insanlar birbirine.

(bkz: Duygusal sıçıntılar)

Kafa neyin kafası. Midede ki öküz neyin öküzü bilemedim ben. Bu aralar sık yaşıyorum hadi hayırlısı.

(bkz: dolunayın getirdiği iç sıkıntısı)

mideye giren sebepsiz ağrı. iç sıkıntısı, bunalım.

dilimize tanzimat döneminde bir ara * ekonominin sakata gelmesi üzerine o zamana kadar "kriz" kelimesine osmanlıca'da kullanılacak bir karşılığın üretilmemiş olduğunun farkedilmesiyle paşalar arasında ekonomik kriz konularının görüşülmesi sürecinde kazandırılmış bir kelime.

(bkz: tezakir)
(bkz: ahmet cevdet paşa)

Bazı anlar, bir buhran kapladığında ruhumu, mucizelerin gerçek olmasını diliyorum en derinden.

(bkz: 1929)

pastel renkli şehirlerin resmi duygusu.

(bkz: büyük buhran)

kriz, karışıklık, olumsuzluklar bütünü.

final haftası öncesi çok gelir.gitmek bilmez

ruhun kabz ve bast hallerinden ilki.
kabz hali ile daralan ruh, bast hali ile genişlemektedir.

avrupa yakası adlı dizide selin tarafından yorumlanan burhan adlı karakteri anımsatan sözcük. Bildiğiniz üzere bu şahsiyet nişantaşı çocuğudur ve ben de üniversite mezunuyum, açık öğretimi bitirdim insanıdır. (bkz: saygıyla anıyoruz)

kaos ortamı , karışıklık , sıkıntı..

avrupa yakasında selin'in burhan deme biçimi...

sıkıntı, bunalım.