borazan

-üflemeli, yüksek ses çıkışına sahip müzik aleti.
-sesi çok çıkan kişileri betimleyen söz.

Sizin bir çift göz olan o şeyleri taşıdığınız gibi
Bir borazan taşırdı, ta-tarata, ti-tiriti
O çalmıyor muydu, olanca görüntüler ayakta
Uzaklar, cins ülkeler onunla bir giderdi
Daha gormedimdi ben oldum bittim öyle yürek canlısı
Anılar mı, tez gelecekler mi, en güzeldi borazanlardaki.

Kim sevdi, kim niye öyle, yansıtır dururdu bir eğleniyi
En çoğul gökler kıpırdar, en yaprağı bollar sevinirdi
O çalsın gözlere şenlik, akıp giderdi başka dunyalar
Oralardan bir kızı ipince sevdirirdi.

Akşamları maviyi çalardı, bilmem ki bilir miyiz o koyu maviyi
Bir çıplaktı, ama görmeyin, bir gürültüydü sabahı tutturunca
Ya ne olaydı derseniz bendeki istek biraz garipti
Çıkıversin derdim en güzel olacakları dunyanın
Bir sevinç, bir mut dalgası, azların azı da bir sadelik
Sizin bir çift göz olan o şeyleri taşıdığınız gibi.

edip cansever

iğrenç esprilere neden olan müzik aleti.(#1389585)

gökhan zan'ın oğluna bora ismini vermesiyle oluşabilecek hoş durum. (bkz: ibrahim üzülmezin kızına sevinç adını vermesi)

şaban oğlu şaban'dan bi replik:

- borazan
- borazan
- borazan
- borazan
- borazan sensin biee
- haa evet benim dimi. ne çaliym?
- oynak bişey çal

genelde pirinç ya da bakırdan yapılan çalgı.

(bkz: vuvuzela)

halkın sesi.

bülent ersoy' dan ilham alınarak icat edildiğini düşündüğüm alettir.

bor ile uretildiginde cok guzel ses veren çalgı.