biutiful

durduk yere adamın amına koyan filmlerden . javier bardem yine her zamanki gibi döktürüyor.zaten yılbaşının ertesi günü yalnızlıktan mütevellit bohem bohem takılıyordum, filmi izledim daha bir ağzıma sıçıldı .bir film bütün duyguları insanın içine bu kadar mı işleyebilir ? evet işledi ,hemde hiç acımadan . açıkcası hala filmin etkisindeyim düzgün bir değerlendirme yapamıyacağım için üzgünüm.fakat filmi izleyeceklere tek tavsiyem , keyfiniz yerindeyse sakın bu filmi izlemeyin pişman olabilirsiniz .

Sonu güzel olan 2 kere izlenmeyecek film. Çünkü filmde sonundan başka pek ilginç birşey yok.

javier bardem'in her zaman ki gibi harika bir oyunculuk sergilediği, fazlasıyla dramatik bir film. bu arada filmde barcelona'nın hep karanlık yüzü gösterilmiş, biraz da iyi yönden baksaydılar keşke. insanın barcelona'ya gidesi varsa bile çekip alır bu film.

dagılmak mi dersin . evet dagılmak . hayat acımasız biliyorsun. ama filmde daha da bir tanık oluyorsun. etrafımızda o kadar cok benzer hikayeler varki . javier bardem i izlemeye doymak mumkun degil. esi de cok iyiydi. oofff ki offffffffffff ... ige naptı donmedi di mi vay ige sen yapmayaydın dedim . dedim deee
filmde farklı olan film diye sasırtıcı birsey gormuyorsun normal insan davranısları aslında kimse degismiyor. hayat da degismiyor sadece olayları ucuncu goz olarak izlemekti. can yakıcı ama izlenmeli kesinlikle .

izlerken göz dolduran nadir filmlerdendir.

türklerin eline geçtiğinde şu hale gelen film.

görsel

tek kelimeyle muhteşem bir filmdir. özellikle çocuk karakter matteo'nun oyunculuğu olağanüstü. dün akşam izledik, perşian etti beni kardeşimle, mutlaka izlenmesi gereken bir film, fakat uyarayım oldukça rahatsız edici ve yürek parçalayıcı sahneleri var.

gizil yani beautiful (güzel).

hakkında yazılıp çizilmiş onca entry den sonra söylenebilecek çok fazla şey kalmayan filmdir. sinema hayatınızda basit bir eğlenceden öte bir zorunluluk, bir ihtiyaçsa sizin için mutlaka izleyin. gayet realist bir şekilde hayatın biutiful olmayan yönlerini suratınıza çarpan sağlam bir film ve javier bardem in harika oyunculuğu.

az önce izlediğim film. resmen ağzıma sıçtı. kalkamıyorum yerimden. muhteşem oyunculuklar, iç karartıcı mekanlar, bombok bir dünya. izleyin.

bardem'in oynadığı karaktere değil fakat kendime üzülmeme sebep olan film. işten güçten sebep filmi tek seferde izleyemedim. buna rağmen... bilemiyorum? kalan yarım saat kırk dakikasını izleyerek filmi tamamladım ve şu gece saatinde kahve sigara takılıyorum, aspiratör gürültüsü eşliğinde. ne ki bu kadar ağzıma sıçan? --spoiler-- babalık falan mı nedir adamı yakasından yakalayıveren böyle? çocuklar; bütün parça pinçikliğine rağmen babanın hayatının, çocuklarına sarılan baba mı gördüm nedir? varoş dairelerinde kurdukları sofra birlikteliği, niyeyse bu resmi hatırlayacağım sanırım bu filmin adı geçince--spoiler--

babalık üzerine izlediğim en iyi film.

mültecilik, varoşlarda yaşama ve dibe vurma kavramlarını ince ince işleyen müthiş bir film. javier bardem'in sesini hep karizmatik bulduğum halde kendisini hep çirkin bulurdum. bu filmle gözümde devleşti, her yönden karizmatik ve nitelikli bir oyuncu olduğunu ispatladı.

--spoiler--
histerik, orospu karısının anlattığı sümüklü romantik hikaye hiç inandırıcı değildi. o kadar düşünceli bir adam ki filmde, varoşlarda yaşasa bile oğlunu yemek yerken sürekli "iğrençlik yapma" diye uyardığı için kendisinin böyle bir iğrençlik yapabileceğine ihtimal vermedim.
mateo sen ne tatlı bir oğlansın!sana altını ıslattın diye vuran ananı eşekler kovalasın. ige daha iyi bir anne, sen onla geçinmeye bak yavrum.
bir de geceleri yattığında odasının nemli tavanında günden güne artan kara kelebeklerin vurgulanması güzel olmuş. uxbal'ın da kelebeklerin de ortak bir yönü var çünkü: iki canlının da sayılı günleri var.
--spoiler--

Dram filmlerine pek takılmayan biri olarak rahatsız edici bulduğum bi film.Hayır kötü demiyorum.Ama güzel de diyemiyorum.işte öyle bi film.

sorularıyla insanı köşeye sıkıştıran, boşluğuna sertçe sorular indiren, yutkunmana imkan vermeyen, nefes alırken acı çektiren bir film.

güzelliğin okunduğu gibi yazıldığı bir film.
yaşamın bir başka boyutu.

izledikten epey bir sonra bile etkisinden kurtulamadığınız bir Alejandro gonzalez inarritu filmi.

Son derece karamsar bir hava, koyu pastel bir tema üzerinde işlenen hayatlar ve acılar.
Barcelona ' ya ait bir güzelliğin bulunmadığı tamamen arka sokaklar ve gerçekliğin öbür yüzü üzerine odaklanmış umut içermeyen bir film.
izlerken başınıza ağrılar giriyor, sebebi bu karamsar atmosfer yanında sürenin de epey uzun olması elbet ama kendinize engel olamıyorsunuz, anlatılan hikayenin gerçekliği o kadar sarıyor ki sizi kapatınca ne değişecek ki diyorsunuz içinizden.

Ama hikaye bir yana oyuncuların her biri yaşar gibi aktarıyor rolünü.
Öylesine içselleştirilmiş öylesine insani ( iyisiyle kötüsüyle).

Hani tekrar tekrar izlenmesi gereken Filmler vardır ya şunu söyleyebilirim film bu kategorinin hiç şüphesiz en zirvelerinde yer bulur kendine.

Şimdiye kadar izlediğim filmlerden en çok etkisinde kaldığım filmdir.
Alt tabakada yaşayan insanların zor hayatlarını, kanserli bir babanın ölürken bile çocukları için verdiği mücadeleyi anlatır.

Bu hayat sana karşılıksız verilmiş bir hediye. Zamanı gelince, yine karşılıksız geri vermen gereken.

görsel

insanın canını sıkan filmlerden biri. Göçmenlerin yaşadıkları, çocuklarını kendi ölümüne hazırlamaya çalışan babanın dramı, orospu karısı, ölü bedenleri denize dağılmış kaçak işçiler vs. Ruh emiciler gibi insanın tüm mutluluğunu yok ediyor film. Duygu sömürüsü yapmayan nadir dram filmlerinden. Yönetmenin tüm filmleri izlenmeli. Kötü filmi yok şimdilik.