bilmiyorum

Uğraşmak istemediğiniz sorulara verebileceğiniz yanıt.

Bilmiyorum diyin geçin. Çok güzel. Evet.

Özellikle Son bir yıldır cevabını bilsem de açıklama yapmaktan sıkıldığım ve bir şeyler anlatmaya üşendiğim için sorulan birçok soruya verdiğim yanıt.

Bazen daha önce açıkladığım şeylerin tekrar sorulması durumunda bu cevabı verdiğimde "nasıl olur, daha geçenlerde sen anlattın bunu?" gibi bir tepkiyle karşılaştığımda "unuttum" diyorum ya da bildiğimin düşünüldüğü bir şeye "nasıl bilmiyorsun sen" denildiğinde "daha önce hiç duymadım" yanıtını veriyorum.

Hakikaten "bilmiyorum" demek tevazudan, erdemden değil de insana verdiği rahatlıktan dolayı tercih edilmeli. Zaten tevazu göstermek için cevabı bilinen soruya "bilmiyorum" demek çok tuhaf. Neyse bu beni ilgilendirmiyor.

Senin bana bakmanla içimi dolduran ılıcık suları bir başkasında tekrar hissedebilecek miyim bilmiyorum.
Mahkum ettin beni ebedi sensizliğe bu sıcaklığı tattırarak,bir insan hiç bilmediği bir şeyi arzulayabilir mi?

kimsenin farketmediği bir olaya sahip cümle.
sorulabilecek bütün soruları anlamlı bir şekilde karşılayan tek kelime.

Artık insanlardan duymadığım kelime.

Adama bir şey soruyorsun başlıyor sıkmaya... bence şöyle, bence bu, aslında...

Bilmiyorsan bilmiyorum de. Bu kadar basit.

başım neden bu kadar ağrıyor bilmiyorum. neden burda seni arıyorum onu da bilmiyorum.

Nedemek bilmiyorum.
Bileceksin ulen.

Kullanmamak için çaba harcanılması gereken cümle şu dünyada en kötü şey fikirsizlik ve cahilliktir.

sagopanın yeni parçasıdır çok iyi çokda güzeldir.Yine döktürmüş sago https://www.youtube.com/watch?v=4taRZXeH5M4

Gercekten iyi bir parca fakat nakarat cok fazla agirlikli. Eski Sagoyu ozluyoruz tabi ki.

yine nakarat ağırlıklı olmuş amk.
dr. fuchs- biliyor musun?
sagopa- bilmiyorum
ikisinin farki bir gun arayla yapilmis olmaları, bana kalırsa tesadüf yok.

edit: şarkı hakkında bütün diyeceklerim bi altta yazılmış, ya efsane olarak bırak yada iyisini yap. bak eskisi gibi demiyorum çok iyi de olmasın en azından iyi olsun.

bu yuzyilin kelimesi degil.
herkes ne cok sey biliyor. 140 karakterle binlerce yillik konuyu anlatiyor.
siyaset sanat spor tarih edebiyat ahlak.

bilmediklerimizi bile bilmiyoruz.

sagopanın fırından yeni çıkan şarkısı. kısa birşey zaten çerez tatında. rapten da uzak enteresan bir şarkı.
edit: o baştaki r leri uzatma işini çözemedim ama kulak tırmalıyor.

daha neyi bilmediğimi bilmiyorum durum o kadar kötü.

en sevmediğim kelime.

biz ukala insanlar bunu sevmeyiz, evet.

sabaha kadar uyumam öğrenir gelir yine cevap veririm..

1. tekil şahıs ile çekimlenmiş ve şimdiki zaman eki almış, fiil köklü bir kelimedir. arada da olumsuzluk anlamı katan me ma eki vardır.

En çok kullandığım kelime.

Herkesin söyleyemediği kelime.

En sevdiğim kelime. Ya doğru konuş, ya sus.

kullanmayi bilmedigimiz bir kelime lügatimizda yok bu kelime silip atmışız.

(bkz: Faruk eczanesi)

--spoiler--
eğer bir önemi olsaydı gittiğim yerlerin, tanıştığım insanların, yaptığım uzun konuşmaların, hepsini teker teker dökerdim önümdeki kağıtlara. farkım kalmazdı balzac'tan, hiçbir farkım kalmazdı celine'den. ağır bir dille yazılmış, özenle seçilmiş sıfatlarla dolu tasvirler kaplardı bu sayfaları. ölümlerini gördüğüm insanların dudaklarının kalınlığından, üzerlerindeki paçavraların dokumasına kadar her ayrıntıyı anlatırdım. ama ben doğanın bana emrettiğini yapıyor ve unutuyorum. bütün fazlalıkları unutuyorum. şekilleri hatırlamıyor ve önemsemiyorum. tek önemsediğim ve yazmaya değer bulduğum, olayların mantığı. başka bir şey öğrenmedim ben hayattan. belki gelecek sefere! düşük bütçeli filmlerin vazgeçilmez konusu reenkarnasyona has bir dilekle, belki gelecek sefere diyorum. ancak şimdilik dikkat etmiyorum karşımdakinin gömleğinin temizliğine, rengine.
--spoiler--

Tedavülden kalkan kelime.

kendimden bile saklıyorum,
susuyorum.
simdi yalnızlığıma mı yoksa, sana mı şiirler yazıyorum,
bilmiyorum.
hasretin mi daha uzak?
masun gözlerin mi ?
saçlarını okşamak, dokunmak istiyorum.
hasretliğim nerdesin?
bak yok işte,
ellerini tutamıyorum.
karanlık gecelerde ben,
sana susuyorum.
yalnızlığıma mı ağlıyorum?
yoksa cevapsız sorulara mı?
görmüyorum... duymuyorum...
şimdi sen mi bana yasak?
sensizlik mi?
bilmiyorum.
selçuk avcı

bir keresinde mesaj atmıştı bana 'ölüyorum ben ya' diye. görmemişim napıyım ? sonra farkettim, aradan dört saat geçmiş, -koskoca 4 saat- aradım aradım cevap vermedi önce baya bi süre. sonra cevap verdi, hastanedeyim dedi. iyi misin falan dedim, ya serum, hortum falan var kan kusmuşum dedi. koşarak gittim hastaneye. o kadar kendimi kaybetmiştim ki, taksi tutmayı bile akıl edememiştim lan siz düşünün. 30 dakika koştum. koşarken 3 tane sigara bitirdim hatta o şekilde koştum. acile girdim yatıyodu öyle. hiç görünmedim ona. hemşireye sordum, serumu bitince çıkaracağız hastaneden gidebilir evine dedi. rahatladım. daha beni görmemişti baktım biraz ona. çok koşmuştum, terlemiştim ve nefes nefeseydim. koşarak geldiğimi, panik yaptığmı anlasın istemedim. biraz dinlendikten sonra yanına gittim, keşke gelmeseydin dedi. saçmalama ya olur mu öyle şey dedim, bir yandan da umursamaz davranmaya çalışıyorum. gitmen lazım dedi. niye dedim. o gelecek birazdan dedi. bana neden haber verdin o zaman dedim biraz sitemli bi şekilde. bilmiyorum dedi.

hiç bi zaman bilmiyodu zaten. giderken de, neden diye sorduğumda bilmiyorum demişti. ne zaman gelecek dedim, bilmiyorum birazdan gelir. git dedi. öptüm, gittim. sonra bi daha da aramadım. nedenini bilmiyorum. o da beni aramadı. muhtemelen o da bilmiyor.

öyle işte.