bilirim sonunu

göksel'in, "arka bahçem" albümünden güzel bir parçadır. şarkıyı dinliyorken sözlerini de vereyim eksik kalmasın.

bal tadı var dudaklarımda
aşkın damla damla döküldüğü anda
gül açıyor bakışlarında
aşkın kalpten kalbe düştüğü anda

kanatlarını çarpar yükselir göğe doğru
uçtu kafesten bulur aşk yolunu
hazır değilim ben bilirim sonumu

bilirim sonunu bilirim sonumu
kalbin parça parça kırıldığı anda
bilirim sonunu bilirim sonumu
aşkın gerçeklere yenildiği anda

büyü bozulur yol ayrımında
aşkın gerçeklere yenildiği anda

kanatlarını çarpar yükselir göğe doğru
uçtu kafesten bulur aşk yolunu
hazır değilim ben bilirim sonumu

bilirim sonunu bilirim sonumu
kalbin parça parça kırıldığı anda
bilirim sonunu bilirim sonumu
aşkın gerçeklere yenildiği anda

hoş ezgiler taşıyan şarkı. bilhassa "bilirim sonunu bilirim sonumu" derken göksel'in yanakları sıkılması gereklidir.

birkaç kez dinleyince sıkan ama çok güzel bi noktaya * parmak basan şarkı. şarkı boyunca bir ilişkinin evrelerini anlatıyor; başta her şey çok heyecan vericidir, kanatlanma * hissi yaşanır, her şey aceleyle olur ve sonra bilinen son, gerçeklerin görülmeye başlanması ve rahatsızlık vermesi, yol ayrımı filan... aslında neşeliydi bu şarkı galiba. neyse.