bengi donus

nietzche'nin insan için ortaya attığı sonsuz döngü görüşüdür. insanlık sonsuza dek kendini tekrarlayacak, aynı şeyleri sar baştan yaşayacaktır der.

bunu, insanın vücudunun toprağa karışması, o topraktan bitkinin minerali olması... şeklinde doğa döngüsü ve ayrıca devinim olarak; yani insanların aynı olguları tekrarlaması olarak da düşünmek mümkündür kanımca. kendi görüşümü de ekleyeyim:
insanlık dahi, yıkılıp yıkılıp tekrar kurulmuş olabilir. *

bir yerden bakılınca aslında niçe burada kader olgusuna parmak basıyor. bu şöyle bir şey; farz edelimki bir çemberin üstündeyiz. o kadar hızlı koşuyoruz ki, aynı anda tekrar başladığımız yere dönebiliyoruz. yani söyle düşünün, en ufak yapı taşına kadar aynı hareketi yapan bir dalga var. bu dalga hep aynı şekilde karaya vuruyor. ve bunu sonsuza kadar tekrarlıyor. burada dalga için zamanın bir önemi olmuyor. bu dilimizde geniş zamanla açıklanıyor. aynı anın sonsuza kadar yaşanması geniş zamanla açıklanabilir. tanrı olgusuna da bu şekilde bakabiliriz. tanrı yı kim yarattı? sorusuna; tanrı vardı. dediğimiz zaman, tanrı yı sonsuz devinimli bir anın içine saklıyor ve geniş zamana yayıyoruz. ondan öncesi ve sonrasını sormak için bir nasılınız kalmıyor. kim bilir, "belkide tanrı denilen olgu, bu sonsuz devinime müdahale edebilme yönteminin adıdır".*

şimdi arkadaş, bu bengi dönüş teorisi hayvan ile üstün insan arasına gerilmiş bir ipte yaşayan insanın sürekli dünyaya gelerek, aynı hataları tekrarlayarak ve bu hatalardan çıkarımlar yaparak üstün insana ulaşmasını ifade etmiyor mu?

hah, şimdi bak nietzsche kardeşim. yaşadığın ortamdaki herkes en az bir bokta uzman olan kişiler değil mi? afedersin, keçi boku üzerine master yapmış bile olsa bir insan, senin dediklerine az çok uyar. ama, burda sökmez kardeşim senin teorin.

neymiş, üstün insan gelecek benim eski kız arkadaşımı tavlayacak. bende izleyecem "ahah, ne güzel. bir üstün insan daha aramıza katıldı" diye. o insana afedersin rrospu çocuğu insan, bana da godoş insan denir.

olmaz usta. senin teori sıçtı burda. bu sefer böyle buyurmadı zerdüşt.

(bkz: bu memlekette göte göt denir)

nietzsche'nin ilk kez şen bilim adlı eserinde bahsettiği görüş.