bayramlar

aile büyüklerinin, oğulları ve torunları tarafından hatırlanmak isteyeceği zamanlardır.

daha şimdiden sıkıntısının bastığı durum. biliyorum çok erken.

günler öncesinden gereksiz adamlar ve familyaları için toz alınır, yemekler, tatlılar vs. hazırlanır. günü gelince o insanlar gelip sizlere ellerini hüplettirirler.
benim için olay bunlardan ibaret.

"nerede o eski" söz öbeğinin hemen arkasına getirilen sözcük.

Bayramlar acıların, kederlerin, sıkıntıların unutulduğu, bayramla gelen sevincin, huzurun ve mutluluğun Müslümanlar arasında paylaşıldığı, dost ve akraba ziyaretleri ile barışın ve kardeşliğin doruğa çıktığı müstesna günlerdir. Kırgınlıkların unutulması, insanların birbirleriyle sevgi ile kucaklaşması, gariplerin, yoksulların ve kimsesiz yaşlıların hatırlanması ile çocukların sevindirilmesi de bayramların hepimizce bilinen o kendine özgü güzelliklerindendir.

Bayramlarda nasıl da değişiverir dünyanın çehresi. Bir bayram geldiğinde dünya değişiverir de, adeta bambaşka bir dünya olur. Sanki gökten görevli melekler inerler de dünyayı temizlerler, boyarlar, süslerler. Herkeste bir sevinç hâkim olur. Bir sihirli el sıvazlar sanki tüm kalpleri de gamları, kederleri, kasvetleri çekip çıkarıverir. Bir ilahi çeşni iner de yeryüzüne tüm ağuları tatlandırır. Yine bir ilahi güç gündemdeki bütün olayları bir kenara atıverir, bayram sevincini ve coşkusunu tek gündem maddesi yapıverir.

çok sevdiğim günlerdir. keşke her gün bayram olsa. iyi ki bolca bayramlarımız var. 23 nisan, 19 mayıs, 30 ağustos, yılbaşı, 1 nisan, 29 ekim, 31 ekim, 14 şubat, nevruz bayramı, ramazan bayramı, kurban bayramı.

29 ekim caddebostan da efsane kutlandı .

ilk defa bayram düşmanı bir insan gördüm şu ömrü hayatımda.

Olmasa daha iyi olur diye düşünmeye başladığım özel günler. Diğer insanlar için de böyle midir bilemem ancak her bayram bir öncekinden daha boktan geçiyor. Dün bir dışarı çıkayım dedim her yer insan her yer mahşer alanı ile okul çıkışı arasında bir yer gibi. Ve lanet olsun her yer bebek arabası. O üç kişilik yer kaplayan lanet şeyleri hangi akılla kalabalık içine sokuyorlar aklım almıyor. Üç saatim yollarda heba oldu sonunda yine kendimi bir avm'ye attım. Eminönü, Üsküdar, adalar, topkapı, Eyüp kısaca istanbulda gezilebilecek neresi varsa toplutaşıma beleş diye herkes oralara akın etmiş. O insanlardan biri olmak utanç verici ama evde de yapılacak bir bok yok. Bütün resmi kurumlar da tatil olduğu için bir işini de halledemiyorsun yani kısaca bayram değil eziyet.

Midemi bulandiriyor .