babaya mektup

(bkz: sözlük yazarlarının babalarına yazdıkları yazılar)

franz kafka'nın nerdeyse otobiyografi sayılacak kitabının adıdır. nerdeyse otobiyügrafi diyorum çünkü bu kitap kafka'nın ölümünden sonra ondan izin alınmaksızın yaynlanmıştır. kafka bu mektubun yayınlanmasını istememiştir. kafka hayranlarının kesinlikle okuması gerekir.
http://www.birazoku.com/babaya-mektup/

Franz'ın kitabı ile ilgili inceleme yazısı için:

http://www.eskimeyenkitap...lavuzu-babaya-mektup.html

Kafka'nın babasıyla aralarındaki bağı en güzel şekilde anlattığı ve aslında kafkanın diğer kitaplarının temelinin arkasında güçlü bir baba silüetinin yer aldığını da özetlemiş bir kitaptır : "Bazen dünya haritasının önüme serilmiş olduğunu ve senin boylu boyunca bu haritanın üzerinde uzandığını hayal ediyorum.Ve o zaman benim hayatım açısından ,yalnızca senin kaplamadığın ya da ulaşabileceğin mesafenin dışındaki bölgeler değerlendirilebilir görülüyor" .Franz

her baba adayının ve babanın okuması gereken kılavuz niteliğindeki kafka eseri. okurken, kafka'nın ruh dengesinin hassaslığını da hesaba katmayı unutmamak gerek tabii. ama şu cümleler ne demek istediğimi daha net anlatacaktır:
"kaygılı bir çocuktum ve bütün çocuklar gibi söz dinlemez olduğuma da eminim, annemin beni şımarttığı da olmuştur elbet ama baş edilmesi çok zor bir çocuk olduğuma inanmıyorum; bana arkadaşça bir söz ile sadece elimi tutarak ya da güzel bir bakışla yaklaşsaydın benden istediğin her şeyi alamayacağına inanmam mümkün değil."

"örneğin; sık sık aynı kabinde soyunduğumuzu hatırlıyorum. ben zayıf, çelimsiz ve kırılgan; sen, güçlü,uzun, iri yapılı. kabinin içindeyken bile kendimi çelimsiz bir zavallı gibi hissediyordum, sadece senin karşında değil bütün dünyanın karşısında da öyleydi çünkü benim için her şeyin ölçütü sendin. ama kabinden dışarı adım attığımız an , herkesin önünde ben,; senin elinden tutmuş, iskele kalaslarının üzerinde çıplak ayaklarıyla tedirgin küçük bir iskelettim., sudan korkardım ve senin bana iyi niyetle gösterip durduğun ama beni utançtan yerin dibine geçiren yüzme hareketlerini bir türlü beceremezdim sonra da çaresizliğe kapılırdım."

bunları ve daha fazlasını okuyunca benim de babama birkaç mektup yazasım gelmişti!!!

Şu başlığa 9 entry girilmiş olması beni dehşete düşürdü. Kaldı ki yarısı kitapla ilgili değil zaten.*

--spoiler--
ihtiyacım olan şey biraz cesaret, biraz güler yüz, geleceğimi aydınlatmaya yetecek kadar yardımdı. Sense bunun yerine, beni farklı bir yol izlemeye ikna etmek için iyi niyetli bir çabayla geleceğime ket vurdun. Ancak senin seçtiğin yola uygun değildim.
(...)
Ben zayıf, çelimsiz, kırılgan. sen güçlü, uzun ve iri yapılı. Kabinin içindeyken bile kendimi çelimsiz bir zavallı gibi hissediyordum, sadece senin karşında değil bütün dünyanın karşısında da öyleydi çünkü benim için her şeyin ölçütü sendin.
(...)
“Bizi hiç anlamadın!”
franz kafka
--spoiler--

oğuz atay’ın da bu isimde bir yazısı vardı o babama mektup şeklinde de olabilir “sevgili babacığım, belki hatırlamazsın ama bugün sen öleli tam iki yıl oluyor." diye başlıyor.*

Her neyse, yeri gelmişken her ikisini de okumayan kalmasın.

Bana diyor ki, sen Allah'a savaş açıyorsun. Ne alakası var. içiyoruz diye mi tüm bunlar. Bozulur babam bana. Ben hemen şu şiiri atarım ona.

https://youtu.be/lFC1cpIYPQM

Ben seni böyle severken, sen bana tavır alamazsın emmi.

Böyle bir baba-oğul ilişkisi yok yani.

Okuyamaz.

Franz Kafka diyince herkesin aklına "Dönüşüm" romanı gelir. Ancak benim için en etkileyici ve dehşet verici gelen eseri "Baba'ya Mektup"tur. Babası Hermann Kafka oldukça sert, otoriter ve tabiricaizse Kafka ve ailesine kök söktüren bir babadır. "Baba'ya Mektup" adlı eserindeki şu söz oldukça iyidir: "Mesele, çocuklarına vereceğin herhangi bir ders değil, örnek bir yaşamdı."