ayan

Osmanlı Devleti'nde XVIII. Yüzyıl'dan itibaren güç kazanmaya başlayan yerel egemenlerin yarı resmi adıdır. Dirlik sisteminin bozulmasından sonra devletin, asker ve vergi toplama işlerini üstlenen bu kişiler zamanla güç kazandılar. Kazanılan bu güç, bir süre sonra ailelere ve soylara da yansımaya başladı. Padişah II. Mahmut (1808 - 1839 ) zamanında, 1808 yılında devlet ayanların varlığını imzalanan Sened-i ittifak ile onayladı. Daha sonra güçleri kırılarak padişahın en güvenilir unsurları haline geldiler. Ayan ailelerinin en önemlileri Tepedelenli Ali Paşa, Alemdar Mustafa Paşa, Çapanoğlu, Kara Osmanoğlu, Aynacıoğlu ve Sepetçioğlu'dur

bağcılar rap'inde veya bağcılar dilinde: markalı dikkat çeken spor ayakkabı ve markalı eşofman giyen ‘özenti’ görünen gençler

doğu anadoluda serserilerin birbirine söylediği sözlerden biridir.

"ayân" şeklinde ise açık, belli, ortada olan -ayrıca iyan diğer şekli; "âyân" şeklinde ise o sınıf olan ayan anlamına gelir. Bu iki şapkalı ayan, "ayn"dan türemiş, göz gibi bir anlamı var.

Edit: çoğulu olarak "gözler" oluyormuş âyân.

ayan'daki ikinci "a" uzatılıyorsa aşikar anlamına gelir. her ikisi de uzatılarak okunuyorsa kelimenin kökü "ayn" olup çoğul hale gelmiş demektir. ayn=göz; ayan=gözler olur bu defa. ayrıca memlektin ileri gelenleri anlamını da taşır.

17. yüzyıldan itibaren güç kaybeden osmanlı topraklarında itibar kazanan yerel eşraf, ağa ve güçlü ailelere verilen ad.

(bkz: ayran) *

Esenler ve çevre semtlerde oturan semt çocuklarının birbirine söylediği ünvandır.

Bir ülkenin, bir bölgenin, bir top­luluğun ileri gelenleri hakkında kullanılan bir terim.Osmanlı imparatorluğu’nun XVIII. yüz­yılda zayıflaması üzerine bazı bölgelerde şehir ve kasabalarda bulunan zenginlerden, soylu aile­lerden, yöneticilerden ve askerlerden oluşan güçlü kişiler, başkentten verilen emirleri dinle­medikleri gibi, gelen vali ve sancak beylerini de bulundukları yerlere almadılar. Bu yerlerin yönetimini ellerine geçirdiler. Böylece XVIII. yüzyılda Osmanlı imparatorluğu’nda birçok ayanlar türedi. Bunların ünlüleri Batı Anadolu’ da Kara Osmanoğulları, Orta Anadolu’da Çapanoğulları’dır. Hükümet zayıf olduğu için bir süre bunlara ses çıkaramamış, fakat II. Mah­mut başa geçince âyanlığı ve ayan­ları kaldırmıştır.

Kaynak: http://www.yeniansiklopedi.com/ayan/#ixzz2OPX5fWon

iltizam usulü ile zenginlesip büyük toprak elde eden kisilere denir. Ayanlar 19.yy da güçlenmiş ve ayanlarla 1808de sened-i ittifak yapılmıştır.

bir isimdir tahminimce ayhan isminden türemiştir pek yaygın bir isim değildir aynı zamanda kuzenimin ismidir.

(bkz: ayan beyan)

belli bir otoriteye sahip yerel güç sahiplerini tarif eden bir terimdir. ingiltere'de magna carta ile kralın gücünün kendi lehlerine sınırlanmasını sağlayanlar da bu ifade kapsamındadır. osmanlı devleti'nde özellikle son dönemlerde gündemde olan bir gruptur.

osmanlıda şehrin ileri gelenleri manasında olup son zamanlarda oldukça fazla nüfuz kazanmışlardır.vergi toplama,beğenmedikleri görevliyi görevden alma gibi yetkiler kazanmışlardır.2.mahmud döneminde sened-i ittifak yapılmış ve ayanlar tanınmıştır.ve de ruscuk ayanı alemdar mustafa paşa sadrazam olmuştur.

osmanlı ülkesinde, bir bölgenin, bir kasabanın ve bir sınıfın ileri gelenleri için kullanılan ifade.