ateist olmak

aslında saçmalıktır. hiçbir akıllı bünye... diye devam etmiycem çünkü o tarz biri değilim. yalnız ateistliğin saçmalık olduğu konusunda ısrarcıyım. agnostik biraz daha mantıklı benim açımdan. vardır ya da yoktur demek yerine ben bilemem der geçer agnostik. ama ateist öyle mi? büyük bir kibir ve gururla söyler ateist olduğunu. kendini farklı göstermenin bir yolunu bulmuştur çünkü. nenesi aşure dağıtırken o kara metal dinler, basketbolu sever, haftada bir anca yıkanır. biracıdır.

gayet tabii mantıklıdır. ateist olmayanlar bizzat saçmalığın içindedirler. tamam sizin inandıklarınızla dalga geçiyorlar peki siz hindistan'da ineğe tapan insanla dalga geçince niye kimse size bir şey demiyor? islam'a inanan ile ineğe inanan aynı şeyler. siz islam'a inanıp, ineğe inananla nasıl dalga geçiyorsanız, sizle de dalga geçerler. hayat ne garip yahu?

kesinlikle yadırgamıyorum. ama oldukça zor bir hayatlarının olduğunu düşünmeden de edemiyorum. bir insanın kötü bir olayla karşılaştığı zaman sığınacağı manevi bir varlığın olmaması çok feci olsa gerek.

atıyorum bir iftiraya uğradığında kendini anlatamadığında, uğradığı bu haksızlığın iftirayı atanın yanına kar kalacağını düşünmek, birgün ona tek şahitlik edenin o ilahi güç olup hesap soracağını ve o kişinin cezasız kalmayacağını bilmemek.. çaresiz kaldığında ellerini açıp dua edebileceği bir tanrısının olmaması.

en kötüsü de hepimizdeki ölüm korkusunun öldükten sonra yeni bir dirilişe inanmamızla biraz olsun hafiflemesi. ya ateistin! ölünce sadece toprak olacağını, tamamen yok olacağını düşünüyor. çok zor çok.

güzeldir, hoştur, huzurdur, doğru yoldur, yapılanın farkında olmaktır; dindar tayfasının dediği gibi başıboşluk ya da boşluk değildir, tabi araştırmadan, incelemeden ateizm hakkında en ufak bir bilgiye sahip olmadan atıp tutmak kolaydır. gidin öğrenin bir zahmet.

hıçkırık tutmasıyla barışık olmaktır. zira sölükte sürekli anılıyorsun. * *

aklını kullanmamaya çalışmakla eşdeğerdir.

ya bir de şöyle bir kötü tarafı var. şimdi ateist olduktan sonra söyleceğin kelimelere de dikkat etmek zorundasın. misal ben, önceden inşallah, yemin ederim vs. gibi birçok islam ile etkileşim içinde olan kelimeleri çok kullanırdım. fakat ateist olduktan sonra her yazışımda siler, yazmamaya çalışırım. ama elim gidiyor lan ne yapayım.

duvar yıkmaktır. ve zat-ı şahanelerinin de dediği gibi bi bakıma "yolda olmaktır"

yaşamsal ruhsal boşluktur.

neyim la ben sorusunu durmadan sahıs kendine sorar .ama cevabı yoktur.

''Kubur faresi hayat, meselesiz, gerçeksiz;

Heykel destek üstünde, benim ruhum desteksiz.''

(necip fazıl kısakürek)

hayvanlar bile verilen görevlerini yaparlarken bunlara ne oluyor anlayamıyorum. kuranda belhum edal diye bahsedilen tayfa bunlar olsa gerek.

One of Us dinleyip ateist'm diyenleri de vardır. *

kişinin özgür iradesiyle verebileceği kararlardan biri.

büyük talihsizliktir.

büyük nimettir.

müslüman olmaktan tek farkı bir din eksiği olmasıdır.

herkesin bir "acaba" kadar uzağında olduğudur... ne demiş atalarımız ayağını sıcak tut başının serin; yemeğine dikkat et, düşünme derin...

sorgulama evresine geçmiş her insanın varacağı noktadır. düşünmeden, sorgulamadan, beynini yırtarcasına düşünmeden ve fikir sancılarından geçmeden olabilecek basit bir şey değildir.

rahat bir büyüme evresi, bireyi sıkmayan, onun üzerinde baskı oluşturmayan bir aile, özgür bir beyin ve biraz da merakla çok da zor olmayan bir seçimdir. yani, kişisel olarak, bende öyleydi.

bir de bu durum hakkında, 'ergenlik döneminde ortaya çıkmış bir hezeyan!' şeklinde yorum yapanlar var, vah ki ne vah! dostum, azıcık açın, eğitim psikolojisi okuyun. freud'u, eriksson'u sindirin. ama 'yok, ben okuyamam o kadar şey' diyorsanız, ayıktırayım; bireyin soyut düşünme evresi, ergenlik dönemiyle başlar. bireyin somut, fiziksel boyuttan soyut, metafiziksel boyuta geçişi bu dönemde gerçekleşir. birey, hayatla ilgili düşüncelerini bu dönemde, yeni yeni oluşturmaya başlar. tabii ki bu dönemde gerçekleşecek bir değişimdir ateist olmak da.

selametle.

edit: imla

koministlik parayı bulunca, ateistlik yaşlanınca geçer derler.

inanmaktan daha zor olabilir.

sizin hoşgöreceğiniz bir durum değildir ey müslümanlar, ardınızdakileri hoş görünüz, tabi sizden daha arkada birileri varsa.
dinsizliği özellikle savunmaya gerek yok, dinsizlik edinilmiyor dine inanmak edinilen bir şey; levhanın üzerine bir şey koyduğunu iddia edenler, ispatlamaya çalışsınlar. dincileri fazla takmayın, onlar müslümanlar, onlar herşeyi bilirler!

ateist olunmuyor zaten doğarken nasıl ki temel hak ve hürriyetlere, hak ehliyetine sahip olarak doğuyorsak aynı minvalde herkes ateist olarak doğuyor zira inanmak ve bir din seçmek ailenin, toplumun ya da bizzat devletin zorlamasıyla gerçekleşiyor. o zaman asıl olan ateistlik seçmeli olan ise inanmak ve bir din seçmek oluyor.

dışarıdan bakabilen ve düşünen insandır.

hiç kimse doğuştan ateist olmaz. zaten toplum ve aile bireylere dini öğretir. biz bu topraklarda doğduk ve müslüman olduk. eğer roma'da doğsaydım bir katolik olacaktım. buradaki herkes de katolik olacaktı. dindeki bu büyük mantık hatasından yola çıkarsanız düşünmeye başlamışsınız demektir.

hiç olmadım nasıl bir duygu bilmiyorum, ama bir müslüman olarak bir ateist bu ülkede sırf ateist olduğu için hukuksuzluğa maruz kalsa en başta ben dökülürüm sokağa.