arkasi

halil ibrahim bahar'da barutumuzu ateşleyen bir şiir:

kurtulus yok gözlerimden
ey dilsiz cılgınlıklar
bir gölge gibi dolaştığım kimsesizliğin ikindi patikaları
ısırgan otları
calılıklar
yırtılmıs gazeteler
gün artıkları
cakır dikenleri,dik bayırların yamacların
okunmayan eskimis levhaları
cıkmaz sokakların kör pencereleri
iki elin kacamak bulusması
hangi dünyanın simgesiyse,uzaktan ince mavi dumanları görünen
yaşamadıklarımın göcebe coban kulubeleri
ıssızlıklar
sonbahara savrulan kestaneler
okula doğru kızların ateşlediği ahsap yürekler
alabalık cağrısımları
kücükakarsular,kayın ağacları,dereler
gözlerimden kurtuluş yok
biliyorum ben bunu da
siz de bilesiniz ki
her şey yerini bulacak
ve unutulmuş bir yüz olarak kalacağım
sarp kıyılarında bu günbatımı denizlerinin
anılar kitabı
iki üç satırlık bir önsözdür
arkasıboşluk
kimse cevirmesin sayfaları