arkadaş

(bkz: arkadas arkadasin pezevengidir)

arkadaş kelimesi tam türkçe bir kelime olmakla beraber orta asya'dan günümüze gelmiştir.

kelimenin bulunma süreci ise kendisini tanımlamaktadır:
orta asya da savaşan türklerin en büyük stratejilerinden birisi de, bireysel olarak bir savaşçının bir taşı kendisine dayanma aracı olarak kullanmasıydı; fakat artık çölleşen ve düzlükleşen arazinin arttığı coğrafyaya gelindikten sonra dayanma aracı olarak savaşçılar bu işlevi birbilerini kullanarak gidermişlerdir. ve artık bu taş olan diğer savaşçılar olmuştur
ve bu kavram (eski türkçe de "taş = daş" ise arka-daş) artık kendisini "hey sen, sen benim arkadaşımsın" ya da "bu manevrada benim arkadaşım olur musun?, "benim en iyi arkadaşım sensin" cümlelerinde yer bulmuştur.

işte böyle bişeydir asıl (bkz: arkadaşlık).

Dost statüsünde olanları da bu kategoriye inderibilme şansınız vardır, üzülmeyiniz. Tarif: Kazık atan dostlarla olan güzel anılar bir bir göz önüne getirilir 'güzel günlerdi beeeeaa!!' diye hüzünlenilir. Ardından size atılan kazık anımasanır. Üzülmeyin sakın! Belli bir zaman sonra dost dediğiniz insanın kazığı daha az acıtır ne de olsa artık sadece arkadaşınızdır...

Tanıdıktan bi üst basamaktır.

bir kaç gün sonrası için sevgili olma potansiyeline sahip olan kişi.
(bkz: pınar altuğ)

olmasın hiç o taa içten gülen gözlerde yaş
yollarımız ayrılsa bile seninle arkadaş..

arkadaşlık ilişkisinin iyi gittiği durumlarda dostluğa geçiş yapılır...

ben ne çok hata yapmışım meğer
gözüm kapalı bakmışım meğer
yıllar geçmiş ben saymışım meğer
dostum sanıp aldanmışım meğer

seçilmiş kardeş.

bazen insanların birbirine hitap şekli:
-hey arkadaşım izin ver de şuradan çıkayım.

hayatta en çok kazık yediğiniz insan tipi.birde bunun dost tip varki onlarada (bkz: dost kazığı) denir

en kötü gününüz birde ben vurayım diyen kisidir.