anne

cocugunu hamal olarak kullanan şahis. ayip.

YA SEN ANNE
Yokluğunu yazmak istemezdim,
Yaşayarak hissederek daha anlamlımı olacak dı anne!
Sana yakın,sana uzak yüreğimi yazıyorum,ebruli kağıtlara anne,
Hani nerdesin!
Dağ gibi yüreğin,
Sıkıca tutacak güçlü ellerin,
Ben hiç seni tanıdım mı anne,
Biliyor muyum seni,

Gittiğin gün babamın gömlek düğmelerinden bir kaçı kopmuştu,
Anne,
Hatırlıyorum o günü!
Acıdan mış anne,
Yoksa sen sağlamlamışsın o düğmeleri,
Göğsümde babamın gözyaşlarıyla gittim okula,
Okul mu neden anne!
En azından bir günlük yokluğun fark edilmesin diye,
Ya sonra anne yoksun,
Sonraları da hep gittim okula,
Yatağımda,yollarda,kıyafetlerimde yoktun,
Saçlarımda,gözlerimde,ellerimde yoktun anne,
Hissettim mi ben seni,
Yada sen beni anne,
Hep diyorlar ki,
‘Ana kokusu’
O nedir anne,
Ben senin,
Sen benim kokumu biliyor musun ki anne,
Ben bir çok kokuyu biliyorum anne,
Bir seni bilmiyorum,
Sen nasıl bir kokusun anne?
Özledim seni diyemiyorum,
Seni özlemek nedir bilmiyorum anne,
Ağlamak isterdim anne,
Ağladım da ama neye bilmiyorum,
Yokluğuna mı,seni hiç bilmediğime mi neye bilmiyorum anne,

Senin gülüşün farklımıdır anne,ya sesin,
Ya dokunuşun anne,
Biliyor musun,bilmiyorum!
Şefkat diyorlar lar anne,
Senin şefkatin nedir?
Ben biliyor muyum,ya sen biliyor musun anne,
Bende kaldı mı birkaç kırıntı şefkatinden anne,
Ya benim sende,
Seni hayallerde çizmek istemedim anne,
Çok mükemmel hayallerim olmuyor nedense,
Yakıştıramıyorum hiçbir çizgimi sana anne,
Ya sen anne,
Beni çizebilir misin?
Keşke bütünleyebilsem seni anne,
Çocukluğum dan kalan birkaç eserin var bende,
Ya gerisi anne,
Sen bütünleye bilir misin beni anne,
‘Annenin dizleri’ derler,
Senin dizlerin neyden anne?
Ben biliyor muyum dizlerini,
Bilmek isterdim uyudum mu hiç dizlerinde anne,
Sarılmak anne,
Koynunda uyumak huzurla,
Ben yaşadım mı hiç bunları anne,
Ya sen bende yaşadın mı,

Hep bişeyler eksik anne,
Tamamlayamıyorum seni,
Rüyalarımda bile yoksun ki,
Bilmediklerini göremez mi insan rüyasında anne?
Ya sen anne rüyalarında görüyor musun beni,
Tamamlaya bildin mi beni anne,
Kaçıncı yazdığımdır bu bilmiyorum ki anne,
Ne zaman yazsam hava hep kapalı kasvetli anne,
Hep bir Yağmur edasında,
Ben yağmurlardan korkarım biliyor musun anne,
Ya sen nelerden korkarsın anne?
Benim yüreğim hep buruk,
Ya senin yüreğin nasıl anne?
Bu sana son yazdığım değil anne,
Daha içimde yılların cümleleri var,
Ya senin bana yazacakların varmı anne!
Hep bitmemiş türkülerim var sana,
Hep bitmemiş şiirlerim anne,
Buda bitmeyecek asıl şiirimi çıkarabilsem cümlelere dökeceğim anne,
Ya senin bana şiirlerin var mı,
Yada yarım bıraktıkların,
Bir gün lütfen söyle ANNE..

Hülya Perin

şükür sebeplerimden başka birisidir.
özellikle
"anaa,acıktım."
"buyur anaa"
"ben işe gidiyorum anaaa"
demek bile hayata bağlayan bir sebeptir benim için.

ilk sigaramı yakma sebebimdir. ilk gerçek acımı yaşatan insan

1 yaşına basmadan kaybettiğim insan.

Bayramı mübarek olsun.

uzun sacli olmaz anne, konduramiyorum.

bi anneye kisa sac yakişir, kut saclar, uzun kut saclar, ama uzun sac olmaz be. kahve rengi olur, sari ya da siyah olmaz, ne biliyim lan yakiştiramiyorum, başka turlu anne olmaz gibi, en iyi anne boyle olur.

Karşılıksız sevgidir. Bitmeyen bir aşk tükenmek bilmez bir merhamettir.

Ben soyle dusunuyorum sadece senı herturlu dınleyen ve herturlu cevaplayan tum sacmalıklarını sabır eden yegane tek şeydir.

-eve gel çabuk çabuk buldum kızım eve gel.
+anne son saatim ne buldun atma mesaj.
-eve gel dedim sana buldum diyorum.
+anne su antidepresanlari saklamayi birak!
-ya bu sefer farkli ama kizim.
+anneeeaeae tamam zaten sıkıldım çok acıktım da geliyom bye
+babana söyliyim alsin soguk hava bak
-kapa anne kapa kapa bye

eğer ölür de geride bırakırsam en fazla üzüleceğim kişi.

benim öldüğüm gün annem de ölecek biliyorum. yaşadığı her gün için bir kez daha. bir kez daha...

nefes aldığım sürece her zaman yanımda olacağına şüphe etmediğim, bu hayattaki en değerli varlığım. yerin hiç değişmeyecek annecim seni çok seviyorum.

hastalığınızın sebebini bile kendisinde bulacak kadar yüce kadınlardır.

-seni oraya götürmeseydim hastalanmıycaktın.

ince giyindin, iyi yemedin demez de virüsten bile kendini sorumlu tutar. ölme sakın kadın. beni bırakma erkenden.

düşünmezsin ki..

sadece seversin O' nu.

kelimeler yetersiz kalıyor uzatmaya gerek yok; sevgi.

Dünyanın en güzel gülümseyen kadını, koşulsuz sevginin ete kemiğe bürünmüş hali.

Üniversite için valiz hazırladığımda "Valizime ne koysam acaba?" diye düşünürken en büyük eksiğin annem olduğunu biliyordum aslında.

çoğu insan için hayatındaki en değerli varlık. benim de öyle.
özledim seni anne.
çooook özledim..

Tam da bugün, vedası hala mümkün olmayandır. Keşke onu böyle acı şarkılar anlatmamış olsaydı, ama en iyi giden de bu.. http://m.youtube.com/watch?v=N0KWlyhm3No

facebook'da sürekli börtü böcek fotoğrafı paylaşmak gibi bir hobisi var.
altına da işyerinden kimi sinirlendiyse ona laf çarpan bir cümle.
her akşam bu saatlerde türk kahvesiyle beraber dünya'yı hackliyor.

cennetin geçiş kapısı.

hakkı ödenmez insan.

uykusuz geceler boyunca, hastalığımızda başımızda bekleyen.

o katlanılmaz doğum sancılarına direnen.

9 ay, sonra da yıllar boyunca sırtımıza havlu koyan, gözümüzün içine bakan.

en kutsal, en harika varlık. baş tacı.

cennetin geçiş kapısı.

hakkı ödenmez insan.

uykusuz geceler boyunca, hastalığımızda başımızda bekleyen.

o katlanılmaz doğum sancılarına direnen.

9 ay, sonra da yıllar boyunca sırtımıza havlu koyan, gözümüzün içine bakan.

en kutsal, en harika varlık. baş tacı.

Ana kuzusu değilim ama "çok hastayım çabuk gel." dedikten sonra ışınlanarak okuduğum şehre gelen güzel varlık. Gerçi bak geleli üç gün oldu hala ayağa kaldıramadı beni.

ben nankör değilim.

çocuğun sahibi.

bilek güreşinde yendim.

bazılarının çocuklarının arasında elinde olmadan ayrım yaptığı görülmüştür, tarafımdan.
o kadar ki birinden alır diğerine verir. ayrıca o verdikleri tarafından belli belirsiz horlanır ama gene de vazgeçmez.
ne diyelim. allah doğru yolu göstersin.

' cennete çiçek yetiştirir anneler. '