anne

belli bir yaştan sonra birlikte geçinmesi zor insan. her zaman çok değerli. sabah, birarada geçinemediğimizi anlamış olsa gerek ki beni evden siktiretti. gitmedim bende. gider miyim. bir daha eve sokmaz. önce sınırsız özgürlük verip 20 küsür yıl bekledikten sonra geri istemek haksızlık. bunu her defasında söylüyorum ama faydasız. şimdi tripli, bayramdan bayrama gelmeme ancak razı oldu ama aydan aya'da anlaşacağımızı düşünüyorum. böylesi herkes için daha iyi olucak. anne'nin kıymeti bilinmeli dostlar.

seri laf sokma makinesi. nasıl yapıyor bunu anlayabilmiş değilim.

herseydir.

Anneniz hâlâ sağ ise onu arayın. Yanına gidin. Evliyseniz, eviniz ayrıysa bazen annenizin evinde uyuyun. Sizin orada olduğunuzu bilsin. Yastığınızı alıp odasında yere uzanın. Koltuğa uzanın, yanına oturun. Ayaklarını öpün. Duasını alın. Fırsat bu fırsat. Bir daha bulamayabilirsiniz. Belki yarın kapıya geldiğinizde, onu bulamayacaksınız. işte o zaman koklamak isteseniz de, dokunmak isteseniz de, öpmek isteseniz de yapamazsınız. Ulaşamazsınız. Erişemezsiniz.

16 yaşından sonra aynı evde yaşanmaması gereken kişi.

NE GÜZEL KADINSIN SEN
Ben açken hiç tok yatmadın
Yüzme bilmiyordun Ve boğulma pahasına
Ben biliyim diye çok uğraştın
Hatırlar mısın körüklü otobüs yeni çıkmıştı
Her Cuma okuldan sonra
Yalnızca gözlerimi açık bırakacak şekilde Sarıp sarmalardın beni Teyzeme giderdik Yeniköy'e...
Sürekli sus derdin bana
Bütün otobüs kahkahalarla bana gülerken
Sen olmadan ayakta duramadığım yıllarda Ne güzel de tutardın bir elinle göbeğimden
Diğer elinle sırtımdan..
Bulaşıktan buruşmuş ellerin mis kokardı
Konuşamasam da ne dediğimi bir tek sen anlardın
Biliyor musun anneciğim?
Bıraksan bir gün ellerini hala düşerim belki
inanmayacaksın ama....
Bu hayatta artık tay tay duramıyorum çünkü
" Iyi ki Varsin Anneciğim ''

film 159 dakika. 1 dakikası erotik. Anne ne zaman odaya girer?
Denkleminin bilineneni.

merhamet abidesidir. zira bazen sizi sizden daha çok düşünür. arada terlik yeme vakaları olmuştur. bazılarıda haketmiyo değil yani.

https://www.facebook.com/...32&type=1&theater

anne,

biliyor musun istanbul'dayım. biliyor musun kendi ülkemize vizeyle giriyorum. biliyor musun izmir'e şu 3 saat içinde gelebilecek olmama rağmen gelmiyorum. beni evden atarken hatırladığım suratını gözümün önüne getirmeye çalışıp sana daha fazla öfkelenmek istiyorum. peki neden ağlıyorum anne? ya da hiç serkan burada olsaydı diyor musun anne? sana ne kadar sarılmak istediğimi ve kokunu içime çekmek istediğimi hiç söylemedim ve muhtemelen duyamayacaksın. acaba türk vatandaşlığımın nüfustan düşürüldüğü gün bir evrak almak için nüfus dairesine gittiğinde ne hissettin. öldüğü mü düşünmüş olmalısın muhtemel. ölmedim, ölmeyeceğim ve yarın iki sokak ötene gelip seni uzaktan izleyeceğim. gece kapına hediye bırakacağım. sadece "biricik anneme" yazacak üstünde. sırf kendini mutsuz hissetmen için. intikamım olacak. senden, babamdan, abimden... ve söz veriyorum anne, çocuklarıma sizin yaptığınız muamelenin onda biri kadar kötü davranmayacağım...

edit: https://www.youtube.com/watch?v=ct7MUu03iuA şunu da ekleyim tam olsun.

bu başlık açıklanamaz o derece kıymetli, değerli, güzel kelimeler yok.

doğurmakla olunmayan ebeveynlik durumu.

Meğer dilimdeki ve beynimdeki en
güzel kelime senin adınmış. Sana her
seslenişimde ya acım diniyor ya da
sevgim coşuyor, "ANNEMM"

Oğlum/Kızım sözünü bu dünyada en iyi seslendiren varlık. Kısacası dünyaya düşen son şevkat damlası.

kutsal varlık.

görsel

can'dır o. sendir... canındır...

Bas yiyen varlik. Yetti be.
yemiyorum rahat birak beni!!!

Kavga ettigim insan.
cunku bana surekli agir, igrenc yagli yemekler yedirmeye calisiyor.
lutfen git basimdan Allah askina.

Tamam ben ac kalicam rahat birak beni.

yavrusu icin hic dusunmeden olume atlayacak tek canli.

en güzel durum olan şiirin bile yazılamadığı, aciz kaldığı, onun gücü ve sevgisi altında ezildiği, silikleştiği yüce duygunun temsilidir anne. hayatta ben en çok babamı sevdim diye şiir yazan şair atilla ilhana ; neden annenize şiir yazmadınız sorusuna verdiği cevap her şeyi özetler niteliktedir:annemi (anneme şiir) yazacak kadar şair olmadım...

anneme...

beni burada arama
arama anne
kapıda adımı, adımı sorma
saçlarına yıldız düşmüş
koparma anne ağlama.

kaç zamandır yüzüm traşlı
gözlerim şafak bekledim
uzarken ellerim kulağım kirişte
ölümü özledim anne.
yaşamak isterken delice
ah.. verebilseydim keşke
yüreği avcunda koşan herbir anneye
tepeden tırnağa oğula
ve kıza kesmiş
bir ülkeye armağan
düşlerimle sınırsız
diretmişliğimle genç
şaşkınlığımla çocuk devrederken sırdaşıma
usulca açıverdi yanağımda tomurcuk
pir sultan'ı düşün anne, şeyh bedretinn'i
börklüce'yi
insanları düşün anne
düşün ki yüreğin sallansın
düşün ki o an güneşli güzel günlere inanan
mutlu bir yusufcuk havalansın

beni burada arama
arama anne
kapıda adımı, adımı sorma
saçlarına yıldız düşmüş
koparma anne ağlama.

yani benim güzel annem
ala şafağında ülkemin yıldız uçurmak varken
oturup yıldızlar icinde kendi buruk kanımı içtim
ne garip duygu şu ölmek
öptüğüm kızlar geliyor aklıma
bir açıklaması vardır elbet
geride masa üstünde boynu bükük
kaldı kağıt kalem.
bağışla beni güzel annem
oğul tadında bir mektup yazamadım diye
kızma bana.
elleri değsin istemedim
gözleri değsin istemedim
ağlayıp kokluyacaktın
belki bir ömür taşıyacaktın koynunda.
yaşamak ağrısı asıldı boynuma
oysa türkü tadında yaşamak isterdim
ölmek ne garip şey anne

beni burada arama
arama anne
kapıda adımı, adımı sorma
saçlarına yıldız düşmüş
koparma anne ağlama.

kısacası güzel annem
bir çiçeği düşünürken ürpermek yok
gülmek umudetmek özlemek
ya da mektup beklemek
gözleri yatırıp ıraklara.
ölmek ne garip şey anne
baba olamayacağım örneğin
toprak olmak ne garip şey anne.

beni burada arama anne
kapıda adımı, adımı sorma
saçlarına yıldız düşmüş
koparma anne ağlama.

bekle beni anne.
bir sabah çıkagelirim
bir sabah anne bir sabah
acını süpürmek için açtığında kapını

beni burada arama anne
kapıda adımı, adımı sorma
saçlarına yıldız düşmüş
koparma anne ağlama.

bayram kartlarının tutsaklığından aşırıp bayramı
sedef kakmalı bir kutu içinde
vermek isterdim çocukların ellerine
sonra, sonra benim güzel annem
damdan düşer gibi vurulmak isterdim bir kıza
gecenin kıyısında durmuşum
kefenin cebi yok
koynuma yıldız doldurmuşum
koşun çocuklar koşun
sabah üstüme üstüme geliyor

artik duvarlari kanatırcasına tırnağımla
şaşkın umutlu şiirler yazamıyacağım
mutlak bir inançla gözlerimi tavana çakamıyacağım

uçurumlar ki sende büyür
dağdır ki sende göçer
ben bayram derim çiçek derim
çam diplerine açmış kanatlarını kozalak derim
gül yanaklı çocuğa benzer
yinede oğlunu yitirmek ne garip şey anne
her kavgada ölen benim
bayrak tutan çarpışan
her kadın toprağı tırnaklıyarak
doğurur beni
özlem benim kavga benim aşk benim
adı başka sesi başka
nice yaşıtım
koynunda çiçekler
çicekler içinde yeni bir ülke getirirler.

tamamen din ağırlıklı bir film bile olsa, tam sevişme sahnesi sırasında odaya gelen ve beni triplere sokan dünya tatlısı kadın.

'' allah boş zamanında yaratmış'' cümlesi beğenilen binlerce orospu veya piç için şuursuzca kullanılır.elbette bu cümle yanlış. allah boş zamanında anne sevgisini yaratmıştır.üç saat telefonunuz kapalı olduğunda ağlama krizlerine girer, sürekli felç geçirecek diye korkarsınız. asla istemeyeceğiniz kadar sever, batar aşırıya kaçan sevgisi. hele hele de anneniz eski devirlerin masumiyetini, temizliğini bu çağda yaşatan bir anıtsa tam hapı yutmuşsunuzdur. siz de onu ayrı bir seversiniz, kimseyi sevmemek istediğiniz halde.artık maalesef anneler, anne sevgisi bile yozlaştı. eski anneler çocuklarını '' kuzum, yavrum, ciğerim'' diye severdi. şimdiki anneler '' aşkım, hayatım, şekerim'' diye seviyorlar. sevme şekillerinde evladı çağrıştıracak bir ayrıcalık kalmadı. şimdiki anneler çocuklarını iğrenç alışveriş merkezlerinde, fast foodlarda büyütüyor.

anneler böyledir işte. ne sizi, ne hayatınızı, ne düşünce yapınızı anlarlar. sadece severler, cömertçe ve sevgilerinin içlerinde kendileri de boğularak severler. intihar etmeme sebebinizdir, çünkü intihar sonucunda onun ne hale gelebileceğini düşünürsünüz.onun sevgisine layık olamadığınız için kahrolursunuz, bu yüzden çok sevmesini de istemezsiniz.yıllar öncedir.17 yaşındasınızdır.derdiniz vardır.sigara içersiniz. onun bunu öğrendiğinde yıkılacağını bilirsiniz. titizdir aynı zamanda. sigarayı balkonda; fayansa, demire, duvara bastırıp söndürseniz içtiğinizi anlar. 17 yaşında nazım hikmet'in de dediği gibi en değersiz eşyanız canınızdır. hiç tereddüt etmeden açıp göbeğinizin kenarında sigarayı söndürürsünüz. canınız acır ama anneniz öğrense daha çok acıyacaktır.

anne sevgisi anlamsız ama olağanüstüdür, kesinlikle allah vergisidir. şimdi çağın bozulmasından dolayı öyleleri anne oluyor ki, zaman geçtikçe etrafımızı çok daha fazla orospu çocuğu kaplayacak.hem manevi hem maddi ( gerçek) olarak.

görsel

öyle bir an geliyor ki annemin sesi cennetten bir şarkı gibi geliyor. normal zamanlarda değil sadece gerçekten yaşadığım anın her an bir anı olduğunu anladığım zaman.