ankara

murat çelik'in su düşleri şarkısını bana hep hatırlatan şehir.

Ankara' nın sokaklarındayım
Yalnız geçer hayallerim
Sen orada istanbul' da
Bak eskiyor şarkılarım

Yağmur düşer ben yürürüm
Ardından gelir yalnızlığım
Örtüyorum artık üstümü
Anılar var gidişin var

Şimdi ben geçmiş zaman
Kaybolmuş bir çocukluk
Arıyorum kendimi
Hep o yaz sinemalarında

Gel de bitsin bu özlemim
Söyle sevdiğini yar ben öleyim

Hayret
Nasıl da değişiyor insan
Hayret
Nasıl da unutuluyor her şey zamanla !
Şimdi
Birikir hüznüm cebime sığmaz
Çözülür yüzüm ama sevdan anlamaz

Su düşleri gelir yatağıma girer
Eksilmez başım ayrılıklardan
Aşk bir bahar oyunu değişir seyirciler
Yarım kalir kendimle sevişmelerim

Oysa ben kendimle yalnızım
Bir bakarsın pencerendeyim
Bir bakarsın düşündeyim.

iyice sapıtmış olan şehir. mis gibi kar yağmış her yer pamuk gibi olmuşken iki gündür neredeyse hiç durmadan yağan yağmurlar sebebiyle ortalık çamur deryası. arabaların ıslatması mı dersin, yollarda yürüyememek mi dersin, sürekli ıslak gezmek mi dersin. yarın ne olacağını kimsenin bilemeyeceği bir dönemden geçiyoruz. kar da yağabilir, yağmur da, gider bahar havası da yaşatır. seviyoruz ankarayı velhasıl.

siyasetin göbeği.Ayrıca Hacettepe üniversitesi,ankada üniversitesi,ODTÜ gibi ünlü okullar bu şehirde bulunuyor.

zaytung tarafından düzenlenen hangi şehrin soğuğu daha pis paneli nde ayazı ile öne çıkan şehrimiz.

bu günlerde gökyüzünün ve yerin beyaz, ortasının ise her zamanki gibi gri olan şehirdir.

kar küresine dönüşmüş mükemmel şehirdir.

şu anda donmakta olan başkent. bu nasıl bir soğuktur yarabbi, sokakta kalanlara yardım et.

dört yıl üniversite hayatımı geçirdiğim, beyazın inanılmaz yakıştığı , bir daha nereye gidersem gideyim tadını bulamadığım sadece türkiyenin değil benim iç dünyamında başkenti olan güzide kent. ah bide i. melih gökçekten kurtulsa.

bunun hiç bi albenisi yoktur, sadece çok çok iyi dostlarınız ve arkadaşlarınız olmasına vesiledir.
insan eksiği çekmez pek ankaralı.

bunu da deniz kıyısındaki büyük şehirlerde yaşayan ablalarım, abilerim pek bilmezler.

havası kirli mi bilmem ama ben nefes alırken toz soluduğumu hisseder olmuşumdur çoğu zaman.

Ankara sokakları sahile çıkmasa da sevilen şehir. Kızılay sıhhıyye ve ulusuyla ankara.

dün gece hava sıcaklığı -20 dereceyi görmüştür. yağan kar bir aydır erimediği için yaya ulaşımı zorlukla yapılıyor.

* 23 YILDIR yaşanılan ama hiç sevilmeyen şehirdir.
* kuru ayazdır, nefes aldırmaz, g*t baş dondurur.
* ankaraya kar çok yakışır, sokakları denize çıkmasada severiz, ankarada aşık olmak gibi saçma sapan şiirlere, özlü sözlere sahiptir.
* i. melih gibi birini barındırır.
* ne yaparsa yapsın ankara bana kendini sevdiremez, hoş bunu istediği de meçhul ama olsun.

bu aralar kendisiyle ilgili bol bol entry girmeme neden olan soğuk demeye dilimin varmadığı, buz devrini yaşatan şehir. tepede güneşimsi bir cisim var ama kendine hayrı yok. kaldırımların yarısı buz pistine dönmüş yürümek bile zor. akşam 5-6 dan sonra dışarı çıkmak akıl karı değil ama çıkıyoruz napalım evde de oturulmuyor. lan insan kendi evinde tuvalete, banyoya girmeye üşenir mi soğuktan.

günü -15 gibi bir sıcaklık ile açan boktan şehir.

bir istanbullu burada yaşamaya başlamışsa karabatları martı diye sever.
hep özlemden oluyor bunlar.

genelini soğuk ve kaba insanların oluşturduğu şehir.

şu günlerde evden çıkarken kabanın içine soba giyilip çıkılması şart olan şehir.

an itibariyle kar değil küçük buz kristalleri yağan şehir. o ne öyle insanın suratını yaralar resmen.

günler süren aşırı soğuk dondurucu havalardan sonra an itibariyle kar yağışı başlayıp havası az da olsa yumuşamış şehir.

2 gün sonra bursamdan beni ayıracak olan ve 26 yaşımda hala beni okumaya mahkum eden şehir.

(bkz: yeter ulan artık)

18 yılı devirdiğim şehir. insan biraz da değişiklik arıyor ama.

kış aylarında askerliğimi yaptığım ve sibirya soğuklarını yaşadığım şehirdir. başkent olmasının verdiği avantajla ulaşımın çok kolay olması, düzenli ve huzurlu bir şehir olması avantajıdır. ancak yinede sıkcı bir şehirdi. sağına bakrsın bakanlık, soluna bakarsın askeriye. öyle bir şehirdir.

ANKARA,
kardeşliktir,
"Bize gidelim"dir,
"Bizde yiyelim"dir,
"Bizde kalalım"dır..
"LA Bende para var oğlum sen gel"dir. ..
Beraber dayak atıp, kahkahalarla seneler boyu hatırlamaktır.
Sevgidir ANKARA...
izmirli , istanbullu gibi denizini boğazını değil, sebepsiz yere seversin ANKARA'yı.
Tıpkı anneni sever gibi karşılık beklemeden.
Annelerin oğullarını gönderirken "dikkatli ol oğlum" değil de , "Kimseye bulaşma oğlum" dediği yerdir ANKARA.
"Yanında kız arkadaşı var boşver"dir ANKARA.
içindeki Anadolu hamurunu kaybetmeyen tek büyük şehirdir.
işte bu yüzdendir ki; sizin orada dost dediklerinize, Biz ANKARA'da "Kardeş" deriz !

yol kenarındaki buz kutlelerıyle hayatı zorlama deneyı yapan şehir.

bi de istanbula laf ederler şöyle böyle diye.koskoca başkent çöp kutusu yok la. hala ilkel yöntemlerle agaç dibine, sokak başına çöp koyuyo millet çok şaşırdım valla görünce.