aldanış

ümit yaşar oğuzcan 'ın en şahane şiirlerinden biri.

Yıkılmak, ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...

Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Şişeler, kadehler o cam kırıkları
Götürün, götürün bu aydınlıkları
içimde güz başladı ilkbahar değil,

Ne bir anlayışlı el,ne bir dost bakış
Biraz ümit, biraz hayal sonra aldanış
En güvendiğimiz tepelere kar yağmış
Deniz o deniz değil, dağlar o dağlar değil...

arayışların sonrasında gelen; insanların gerçek yüzlerini görmenin sonucu olan üzüntü veren hal/durum...

ne güzel anlatmış ümit yaşar oğuzcan arayış şiirindeki dizelerinde...

Bir tas zehir verin bana içeyim
Tek unutmak için acılarımı
Baksana; kırdılar kapılarımı
Yağmalandı kalbim, ömrüm, herşeyim
Kurşuna dizdiler anılarımı
Yenik düştüm bu savaşta neyleyim
Bir mezar nasılsa işte öyleyim
Unuttum en güzel şarkılarımı
Gündüzü yok upuzun bir geceyim
Yitirdim umut kırıntılarımı
Sevgimi, neşemi, bütün varımı
Çaresiz bir yokluğun içindeyim
Gömdüm içime yıkıntılarımı
Arıyor bir yarım öbür yarımı...

aşk kaçıncı aldanıştan sonra bulur belli olmaz

Aldanmak acı şey aldandım işte
Ümidim içimde kırılı kaldı
Resmine ellerim sarılı kaldı
gururum yerlerde serili kaldı
Aldanmak acı şey aldandım işte

Arif Susam