alaçatı

Yunan adalarından bile daha pahalı olan yer.

Yer sıkıntısından dolayı üstü açık teras katı, kişi başı 50liraya kiralayan çakalların mekanı.

son model audi a7 aracımla gidip park yeri bulamadığım çeşme mahallesi. nereden baksan rezillik.

gereksiz kalabalık,
sırf belki bir ünlü bulur da sürtürnürüm falan diye
100 lerce km den gelmiş barzo dolu.

huzur dolu cennet gibi yer.

(bkz: serkaç)'ın memleketi.

izmir, Çeşme ilçesine bağlı bir belde.

Köşe kahvecisi, zıkkım ve tuvam meyhanesi ve kopmak içinse tektekçi ya da beachlerde diskoları tercih edebilirsiniz.

Türkiye'de gittiğiniz için pişmanlık duymayacağınız yerlerden biri.

Gidin görün. iyi eğlenceler...

merkezinin denizle alakasının olmadığı taştan kasaba. mustafa denizli bura doğumludur.

otantik kapılarında resim çekilmeyinin dayak yediği ilçedir.

rahatlatıcı bir yerdir.

abartılan balon yer. evet.

görsel

görgüsüz türk burjuvasının yeni mekânı.

Ege' nin Şişirilmiş tatil beldesi.
Sadece reklâm ve tanıtım çalışmalarının başarısının kaymağını yiyen, tipik ege dokusu taşıyan yerdir.
Çayın, on tl ye, kahvenin, 13-14 tl ye içilebildiği, kendini Milano ya da Londra sanan hadsizdir aynı zamanda.
Òzellikle son iki senedir, " alaçatı ot festivali" adı altında yapılan başarısız organizasyon, milleti söğüşleme, yorma ve bitap düşürme amacından başka hiçbir halta hizmet etmemektedir.
Burnundan kıl aldırmayan, tatilcilere köpek çeken karnı tok esnafı da bir başka sorundur.
ivedilikle el atılıp, ayar verilmesi gerekir.

" toprak toprağı gurbette sikermiş " dedirten kasaba.

boş ve gereksiz bir yer. fazla rüzgarlı diye sörfçüler akın ediyordu bir zaman.

gidene baksan sörf tahtasını kırar. göbeğinin üstüne çay tabağını koyar da öyle içer.

hepiniz sörfçüsünüz ya la. sırf insta da aşkilitoşla alaçatı keyfisi selfisi yapmak için gidip

zklip geliyorlsr.

mimari olarak eski güzel ama zengin beldesi etiketi yemiştir, doğru söylerler. sokağını gezdiğinizde hep bi jeep ve pahalı araçlar görürsünüz. dondurmanın bir topu 5tl'dir falan. bence pek de bir albenisi olmayan yer.

Hiç te güzel olmayan pahalı elit yeri.

Cok kotu yer berbat yer gelmeyin lan artık godos istanbullular.

Aşırı kalabalık olan tatil beldesi.

Evleri güzeldir.

Klasik tatil beldesi, pek bi espirisi yok.

Ütopya da semih Öztürk mekanı idi. Evet.

fakirler gitmesin ya çok pahalı diye ağlıyolar sonra.

Bodrum eskiden bir alkol ve seks cennetiydi. Mahalle baskısından çekinen, yakın çevresinden korkan, bu nedenle istanbul'da "bozduramayan" Bodrum'a koşardı.

Ortalıkta ne iş yaptığı, kaç para kazandığı, ne zaman çalıştığı bilinemeyen birtakım sakallı adamlar ve yılın en az dört beş ayı yan gelip yatan çulsuz akademisyenler dolaşırlardı. Rakı bol, pansiyon ucuzdu. Çökertmeli eşkıya Halil'in ünlü türküsü de azıcık değiştirilerek "arkadaşım ibram Çavuş yoldaşlara emanet" şeklinde söyleniyordu. içinde "Allah" geçmemeliydi...

Sonra bir uyuşturucu ve eşcinsellik cennetine dönüştü. "Enteller" de bu durumda Bodrum'dan kaçmaya baktılar. Fakat nereye sığınacaklar, nerede toplaşacaklardı?

Marmaris olamazdı, orası taşra tüccarının kalesiydi. (Buna karşılık Göcek de daha "modern" tüccarın yazlığı.)

Çeşme de olamadı, orası da paralı pullu izmir burjuvasının çöplüğüydü.

Seksenli yıllarda yıldızı kısa bir ara parlayıp sonra hızla sönen Kalkan çok sapaydı.

Eh, onlar da Alaçatı'yı keşfettiler.

izmir havalimanından ulaşımı kolaydı, üstelik henüz bakirdi. isteyen eski taş evlere bakıp bakıp kendince Rum muhabbeti de yapabilirdi, zeytinyağı ve kekik katkısıyla.

istanbul enteli saldırınca ortalığı pıtırak gibi barlar kapladı, fiyatlar da beşe katlandı. Esnaf memnun, köylü şükran oldu.

inek kaybolsa belediye hoparlöründen anons edilen "alaçatı" artık istanbul'lu görgüsüz kekolarla dolup taşan, milleti donuna kadar soymaya çalışan overrated mekanlardan geçilmiyor...

"Alaçatı bozuluyor" lafı da artık her yaz döneminin gündem maddesi...

sörfçülerin gözdesidir, gerisi teferruattır--tabi sörf yapanlar için.