ahmed arif

benimle ne derdi olduğunu anlayamadığım kimi zaman ama bir yolunu bulup da ağzıma sıçabilendir;

https://www.youtube.com/watch?v=22thzDLRNT8

''nelere baskın gelmez ki seni düşünmenin tadı ey diyarbekir'' dizeleriyle beni benden almış yüce insan.

aynı zamanda;

anadan doğma nişan mı
sütlü barut damgası mı
bir gece parçası mı kaburgandaki?
kız kakülü, ne hâl eylermiş teni?

dizelerinin de sahibi olan. belki de bu topraklarda yaşayan en mert şiirlerin sahibi olandır.

mintani yok diye cemal süreya nin kiz kardesi ile bulusmaya gitmemis guzel adam.

Şiirleri beni derinden etkiler muazzam değerli bir şairdir tadına doyulmayan eserler bırakmıştır.

meğer ''Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır/ Üşüyorum, kapama gözlerini...'' derken leyla erbil'e seslenirmiş büyük üstad.

1954-1957 ve en son 1977’de olmak üzere 60’ın üzerinde mektup göndermiş Ahmed Arif leyla erbil'e. Pek çok şiirin ilk dizelerinin ve büyük bir aşkın kaleme alındığı o mektuplar bu ayın sonunda Ruken Kızıler editörlüğünde Türkiye iş Bankası Kültür Yayınları tarafından kitap olarak yayımlanacak.

-------

15 Mayıs 1954

Ankara

Leylâ, Canım,

Kayb, berbat ve sessizim... Sessiz ve dolu: Allahtan ki sen varsın. Yoksa halim korkunçtu.

Burası bir köy! Yakınlarımın bütün ısrar ve gayretine rağmen, hemen anneme gideceğim. Pazartesiye trendeyim. Eve gidince senin mektubunu bulmalıyım. Anneme ilk sorum o olacak zaten.

Sen nasılsın ömrüm? Son telefonda canını sıktım mı? Ben artık annenden korkmuyorum. Aksine onu, kendi annemmiş gibi seviyorum. Buna ne dersin?

Hınca hınç mısra doluyum. Kara ve yeşil fon, hepsinde hâkim. Biraz kendime geleyim, mendillerine, bluzlarına, yastığına mısralar serpeyim. Ha?

Fotoğrafındaki “halbuki...”yi hâlâ anlayabilmiş değilim. Anlatır mısın?

Bütün bunlar, beyhude biliyorum. Şaheser olan, benim uçakla oraya gelebilmemdir. Allah kahretsin, bu hastalık, bu rezaletler ve bu aile mecburiyetleri... Ne yapsam?

Gözlerinden öperim canım. En çok da burnundan. Gülme, ciddi söylüyorum.

Yarı parçan

-------

http://www.odatv.com/n.ph...i-ortaya-cikti-1508131200

Terketmedi sevdan beni,
Aç kaldım, susuz kaldım,
Hayın, karanlıktı gece,
Can garip, can suskun,
Can paramparça...
Ve ellerim, kelepçede,
Tütünsüz, uykusuz kaldım,
Terketmedi sevdan beni...

Maviye
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine
Rüzgarda asi,
Körsem
Senden gayrısına yoksam
Bozuksam
Can benim, düş benim,
Ellere nesi?
Hadi gel,
Ay karanlık...

dizelerinin sahibi..

leyla erbil le olan aşklarını öğrendikten sonra, beni açıkçası biraz hayal kırıklığına uğratmış, üzmüş şair. kimse anlamıyor neden böyle hissettiğimi de, ben onun aşk diye bahsettiği her şeyi farklı hayal etmiştim.
neyse, gene de büyük şair.
akşam erken iner mapushaneye hele, öyle muhteşem bir şiir.

leyla erbil'e yazdığı mektuplardan oluşturulan ''Leylim Leylim Ahmed Arif'ten Leyla Erbil'e Mektuplar'' kitabını sonunda bugün aldığım şairden de öte insan. henüz okumaya Mâlik olamadım; ama bir göz gezdirince şiirlerinin bende yarattığı o anlayamadığım, affınıza sığınırak, ''hazımsızlığı'' yine yaratmıştır. senin gibi, edip abi gibi, füruzan gibi insanların olduğu bu dünyada dünyalar kadar mutluyum ben üstad.

-------

Sabah gözlerimi sana açarım.

Akşam, uykularımı senden alırım. Nereye, ne yana dönsem karşımda mutluluğun o harikulade başdönmesini bulurum.

Böyleyken gene de şükretmem halime, hergelelik, açgözlülük eder, seni üzerim. Aklıma gelmezki seni usandırır, sana gına getiririm. Sana dert, sana ağırlık sana sıkıntı olurum. Nemsin be? Sevgili, dost, yâr, arkadaş... hepsi. Ençok da en ilk de Leylâsın bana. Bir umudum, dünya gözüm, dikili ağacımsın. Uçan kuşum, akan suyumsun. Seni anlatabilmek seni. Ben cehennem çarklarından kurtuldum. Üşüyorum kapama gözlerini...

-------

edebiyatçıların bir araya geldiği bir futbol maçında "hasretinden prangalar eskittim" kitabı için cemal süreya kaleye geçmiştir. yayıncı mehmed fuat'ın şutunu tuttuğunda kitabı bastıracaktır. şutu tutar, kitap basılmaz. cemal süreya'ya "cemalim" deyişini duyabilseydik keşke.

körsem,
senden gayrısına yoksam,
bozuksam,
can benim, düş benim,
ellere nesi?
hadi gel..

Hasretinden prangalar eskitmiş şair.

Mehmet Erdi Durucu adında birinin "Ahmed Arif'in Şiirlerinde imge" adlı bitirme tezi bulunuyor. Eseri inceleme şansı buldum. Çok feyz aldım. Eser üzerinde çok çalışılmış belli.

Dövüşenler de var bu havalar da,
El ,ayak buz kesmiş ;
Yürek cehennem .
Ümit , öfkeli ve mahzun,
Ümit sapına kadar namuslu…

Ve sen daha demincek,
Yıllar da geçse demincek,
Bıçkılanmış dal gibi ayrı düştüğüm,
Ömrümün sebebi, ustam, sevgilim,
Yaran derine gitmiş,
Fitil tutmaz, bilirim.
Ama hesap dağlarladır,
Umut, dağlarla…

Ahmed Arif

"umut, dağlarda...

http://24.media.tumblr.co...ryp24JxM1s2a4klo1_500.jpg

Öpüyorum ama doyamıyorum. Mutluluk ya da cehennem bu galiba. Sana doymak, korkunç ahmaklık olur..

Ahmed Arif *

“Karanlık can sıkıntısı…
“Kürdün Gelini”ni söyler maltada biri,
Bense volta’dayım ranza dibinde
Ve hep olmayacak şeyler kurarım,
Gülünç, acemi, çocuksu…”

bir çok şiirrinden özellikle meme yi vurgulaması beni çok düşündürmüştür.anadolu şiiri ve 33 kurşun şiirri muazzamdır.

http://25.media.tumblr.co...xn7xz2t21s2a4klo1_500.jpg

"Ciğerleri küçük,
elleri büyük
nefesleri yetmez avuçlarına.
ilkokul çağında hepsi,
kenar çocukları kar altındadır…"

Sadece "Yokluğun cehennemin öbür adıdır/ Üşüyorum, kapama gözlerini " dizeleriyle bile kalitesini gösteren şairdir.

ay karanlık ile sessizliklere, düşüncelere sürükleyen, leyla erbil'e aşk üzerine söyledikleriyle gönülleri dolup taşıran, aşkı sorgulatan, hissettiren, yaşatan şair.

hasretinden prangalar eskittim siiri ile aklima kazinan sair.

"Namus işçisiyim yani
Yürek işçisi.
Korkusuz, pazarlıksız, kül elenmemiş,
Ne salkım bir bakış
Resmin çekeyim,
Ne kınsız bir rüzgar
Mısra dökeyim.
Oy sevmişem ben seni…”

” Gün ola, devran döne, umut yetişe,
Dağlarının, dağlarının ardında,
Değil öyle yoksulluklar, hasretler,
Bir tek başak tanesi bile dargın kalmayacaktır,
Bir tek zeytin dalı bile yalnız…
Sıkıysa yağmasın yağmur,
Sıkıysa uyanmasın dağ.
Bu yürek, ne güne vurur…”