bu hafta içinde en çok kullandığımız cümleleri, ünlemleri yazsak benim sadece "of" diyebilirim.

bir alkışın ne kadar anlamsız olduğunu net bir biçimde gösterendir. alkışlar bu kadar anlamsız olmadı albayım! diyebiliriz.

sözgelimi dergi'nin son sayısında (geçik yaz) "palet" şiirini okuduğumda şairini bir yerden hatırladığımı düşünmüştüm. geçenlerde blog adresine eski bir şiirini yazdı: "syrah’a şiraz deyişimiz / tempranillo için “tinto fino” olur, o!".. şiirinin adı: kırmızı.bende öyle bir yer edinmiş ki ilk bu şiirini okumuştum.chris m., cemal süreya, modigliani'yi arkadaş bellemiş birisinin yazdıklarına tanık olmak isterseniz :

http://www.hakansipahi.com ..

"mavi gölgelerle lekeli çoklukların
boynunca uzanan gölgeden ıslık çalanları
eşikte lirik bir oturuş izbesini
beşinci kat lombozundan denize boşaltır

yüzleri duvara dönüklerin
gözleri nü'dür" (palet, sözgelimi dergi s.24)

sözgelimi dergi'yle "geçik yaz" sayısıyla tanıştım. papirüs gibi ankara kökenli bir edebiyat dergisi.
kasım ayında çıkacak olan "güz bitiği" sayısını merakla bekliyorum.

bir göz atmak isterseniz:

facebook adresi için: https://www.facebook.com/sozgelimi
twitter adresi için: https://twitter.com/sozgelimidergi

edebiyatçıların bir araya geldiği bir futbol maçında "hasretinden prangalar eskittim" kitabı için cemal süreya kaleye geçmiştir. yayıncı mehmed fuat'ın şutunu tuttuğunda kitabı bastıracaktır. şutu tutar, kitap basılmaz. cemal süreya'ya "cemalim" deyişini duyabilseydik keşke.

cemal süreya kültür sanat derneği tarafınca yaşatılmaya çalışılan şairimizdir. dernek bünyesinde "gençlik kanadı" oluşturmuş, birçok etkinlikte bulunmuşlar. tüm şairlerin böyle bir oluşuma temalığı, edebiyat'ın şiiridir.

şair haydar ergülen, ali ismail'e ithaf ettiği "bak hele" şiirini her okuduğumda içim şiire sızar.