afyonkarahisar

kaymağını yemeğini özlediğim şehir. *

akp nin yüzde atmıştan fazla oyla gidiyor olmasıyla utandığım memleketim.

eskiden havası soğuksa soğuk sıcaksa sıcak olan şehir. şimdilerde ise buralara yaz günü kar yağacak nerdeyse. çok değişik bir hava muhalefeti var. ondandır ki daha kirazları toplayamıyoruz.

mola sırasında mutlaka kaymaklı kadayıf yenen ve birkaç tane sucuk alınan bir şehirdir...

bir de kalesi vardır, o kaleye çıkanın 7 yıl afyondan ayrılamayacağı rivayet edilir.

şehirler arası yolculukların vazgeçilmez dinlenme tesislerine sahip olan şehridir.

vazgeçilmez dinlenme tesisisin adı kirazlı bahçedir. ayrıca temmuzda buz gibidir. yada bu sene bana öyle denk geldi.

ömrümün ' kara yılları 'nı geçirdiğim şehirdir. insanları soğuktan da soğuk, anlayışsızdan da anlayışsızdır ( mutlaka iyileri de var tabii ). hele bir de istanbul'dan gitmişseniz o şehire uzun süre uyum problemi yaşar ve bir türlü uyuşamazsınız. oruçoğlu termal oteli bir harikadır. gidilip görülmelidir. kadınana ilköğretim okulu'nun havası oldukça can alıcıdır. öğrenci ve öğretmenleri göz ardı etmek şarttır. afyonlu değilseniz şayet sadece turistik amaçlı gitmekte fayda vardır.

yazları gece insanı inanılmaz mutlu eden efil efil rüzgarları vardır.özellikle çay ve sultandağının tertemiz havası doyumsuzdur.

bir an önce kaçıp kurtulmak istediğim boktan şehirdir. 18 yıldır şu şehirdeyim kendime lanet ediyorum. insanları iğrenç. samimiyetsiz.

eğitim seviyesi ise yerlerde !

kutalmışoğlu süleyman şah'ın fethiyle ilk kez türk egemenliğine girmiş bölgedir.

resmi marşının "ankaranın bağları da geçtim gittim yolları" olduğu güzide bir ilimiz. öyle ki yoldan geçen tüpçüde, kot pantol satan dükkanda, askeriyesinde ve cami imamının cep telefonunda bu müziği duyabilirsiniz. sanattan anlıyorlar vesselam..

doğduğum şehirdir. gelişmişlik sırasında iller bazında 33. sıradadır. seviyorum ve özlüyorum.

geçenlerde gidip gördüğüm şehir. gezmek için az vaktiniz var ise rahat olun. öyle küçük bir şehir ki kaleydi, hamamdı, mevlevi türbe camiiydi derken hemencecik ve araç olmadan gezebilirsiniz. yemekte kocaman bir ekmek getirdiler, patates ile yapılıyormuş. gece çıkıp takılacağınız fazla mekan yok. alkol yine yok. soğuk olduğuna dair girilen entrylerin tersine, aralık ayında olmamıza rağmen inanılmaz sıcaktı.* afjet denen dahiyane buluşları doğal gazı sallar. binanın son katında kalıyor olmamıza rağmen sıcaktan uyuyamadık. insanları biraz garip. hemen hemen herkes bir cemaatin üyesi. dönüşte otogardan lokum hediye edildi bana ve yediğim en güzel lokumdu diyebilirim. ayrıca leblebi konusunda garip bir inatları var ki, çorumun meşhur leblebisinin esasen afyona ait olduğuna dair söylemler mevcut.

yeni öğrendiğim son bir özellik; atatürk'ün kocatepede çekilmiş fotoğrafında ''savaşı hallederiz de, şu afyonluları ne yapacağız?'' diye kara kara düşündüğü bir şehirmiş işte.*

an itibariyle kara teslim olmuş şehir. *

an itibariyle laaps laaps kar yağmayan şehir.*

afyonkarahisarlılaştırmadıklarımızdan mısınız diye üstüne sikko sikko tekerlemeler düzülen, güzel şehir.

-26 dereceyle türkiye'nin en soğuk ilidir an itibariyle.

intihar etmek isteyenlerin dışarda donarak öldü süsü verebilecekleri anların yaşandığı şehir.

çok geniş bir alana kurulmuş olan, türkiye üniversitelerinde en büyük kongre merkezine sahip afyon kocatepe üniversitesinin bulunduğu şehir.

ege bölgesi olarak yer alsa da haritada bilinen üzere iklim bakımından kesinlikle iç Anadolu ya aittir. yobaz ve tutucu söylemler konusunda haklılık payı var dedirten ayrıca Türkiye de aile mezarlığı sistemine sahip tek ildir. kaymaklı lokumu meşhur olan obezite sahibi bireylerden oluşur. geceleri çavuş baş kesimleri tehlikeli olsa da tarihi konakları ve kalesi görülmeye değerdir. kaleye çıkan yedi yıl Afyonu terk edemez bununda belirtmek gerekir.

bursa uludağ'da gördüğüm kardan daha fazlasıyla karşılaştığım şehir. (bkz: küçük moskova)*

bu sene ne kadar çok kar ve buz oldu,küçük ama kendimi huzurlu ve mutlu hissettiğim şehrim.hele termal havuzundayken mutluluk delisi oluyorum.

gecenin bir vakti evden çıkıp, yeşilyol caddesinde kokoreç yediğim memleket. şimdilik bu kadar. şimdi oturup beş seneyi anlatmayım.

yemek cenneti. lokumu, sucuğu, ekmek kadayıfı, kebabı oy oy oy. sürekli yaşamak için küçük olsa da yılın belli dönemlerinde gidip kaplıcalarında deşarj olunabilir.