aşk

unutulmuş bir homo modernus hastalığı.

Sözleriyle kalbine,
Teniyle tenine,
Gözleriyle gözlerine,
Dudaklarıyla dudaklarına, temas ettiğinde duyulan heyecandır.

insan tarafından tanımlanamayan, sadece yorumlanabilen hede.

sokaktaki adamın bile edebiyatçı kesilmesine sebep olan veba, bok.

yaşarken değerini bilmemiz, dışındayken de bok atmamız gereken iki yüzlü nane.

bazen boşlukta hissetmekten kaynaklanan duygudur, aşık olduğunuz kişiye sadece aşık olabilmek için aşık olmuşsunuzdur.
(bkz: ne dedim lan ben)

önün
arkan
sağın
solun
söbendir.

şu tarafa gitti

<-- . --> . V . /\

kimi için benzine bulanıp yanmaktır.
kimi için çiçek bahçelerinde koşmaktır.
ortası? ortası yoktur...

ve aşk fd'nin dediği gibi

"aşk bu mu,
aşk acı mı?
acıtır mı,
incitir mi?"

evet... aşk bu acıtır da incitirde ama mutluda eder.
en çok mutlu eder, yüzünü gülümsetir, içini titretir... *

hepimizin köpeği olduğu duygu.

bazıları için hayatı sevmek için tek sebep, bazıları için ise hayattan nefret etmek için tek sebep.

Şevkattir aşk, tanrının insana merhametidir, annenin çocuğuna duyduğu sevgidir.

karşılıklı olduğunda dünyayı cennet, karşılıksız olduğunda ise cehennem yapandır.

en pislik şeydir dünyadaki. aman aman.

bir kere yaşanandır.

ingilizcede sormak, talep etmek anlamına gelen sözcük. * *

aşk kağıda yazılmıyor.

normal karşılanan bağımlılık. nasıl eroinman eroin almadan yaşamı zorlaşıyorsa, eroin ile hayatı güzelleşiyorsa,
aşık da aşık olduğuyla birlikte oldukça, onun elini tuttukça, onu seyir eyledikçe hayatı güzelleşir; mutlu olur.
eroin alamayan eroinman, eroinsiz kriz geçirir. aşık da öyle. hele ki ayrılık olmuşsa sever iken, bakın o batmış hayata.

eroin dışlanmış bu dünyadan. aşk ise kanıksanmış. veya normal görülüyor.
eroine lanet olsun şimdi eroini özendirmeye bilmem ne yapmaya çalıştığımı sanmayın tokatlarım.
burada aşkın da bağımlılık olduğundan bahsediyoruz.

dünyanın en büyük mutluluğu ile en büyük acısından yaratılmış müthiş duygu.

küçük kız kardeşim (9 yaşında) msn iletisinde şöyle tanımlamış aşkı: "aşk bir boktur.çek sifonu kurtul!".

hakkında ne kadar olumsuz şeyler söylense de, unutulmaz acılar verse de, hala en özel olduğunu düşündüğüm, onu hissetmediğimde yaşayamadığım, nefes alamayacağım durumdur.
beş yaşına kadar annemdi, beş yaşından on yaşına kadar, önce lunapark , sonra bisiklet , sonra walkman, sonra kitap oldu. on yaşından sonra, on yedisine kadar, kitap, voleybol, ahmet. ahmetten sonra kitap ve ali oldu. ailyle birlikte ve aliden sonra kitap ve onur oldu. halde otuz beşindeyim, geçen zamanda kitap, onur ve arif, kitap onur ve serdar. şimdilerde kitap , onur ve hayat. "ali gider, veli gelir, veli ölür, süleyman sever, süleyman terkeder, ahmet koşar nolacak ki" gibi, fikirlerime hayatıma tamamen zıt bir cümle kurmama ve görüşe sahip olmama sebep, hayatın cilvesidir.
(bkz: bütün aşklar bir gün biter oğlum ve ben kalırız)

Kimsenin tam olarak ne olduğunu açıklayamadığı bir olaydır. Emel Sayın'ın söylediği gibi aşk yaşanır anlatılmaz.

karsidan karsiya gecildigi sırada carpan kamyondur.

tüm sözlüklerde gece 12den sonra hatırlanan şey.