Ekim ayazında montsuz gezen amca, sırtında çuval taşıyan 80'lik teyze,göz yaşlarını gizleyen bir çocuk,topallayarak yemek arayan aç susuz köpek..
Haksız yere öldürülen masumlar,savaşlar,bombalar,tecavüzler,katliamlar.
Utanıyorum.
Yardım ettiğim zamanlarda dahi utanıyorum, neden daha erken fark etmedim diye...Neden böyle oldu bu insanlık diye,utanıyorum.

Bazen düşüncelerimi anlayacak birilerini bulma çabam, kilisenin içinde Müslüman aramak kadar anlamsız. Benim gönlüm bu cağa ait değil iliklerime kadar hissediyorum. Ben hala ikram edilen bir çikolatanın yarısını sevdiğine vermek için saklamak gerektiğini,bir göz odada da saraylarda yaşanmayacak mutlulukların yaşanabileceğini, yüzünüze gülümseyen, kapıyı geçmeniz için tutan insanların dua hak ettiklerini düşünen biriyim. O yüzden kimse tarafından anlaşılmayı beklemiyorum.

Başkalarının mutluluğuyla mutluluk buldum hep, kiskanclik hic bir zaman gonlumun bir tarafinda yer etmedi şükür.Ne bileyim yırtık çoraplarımı saklamaya çalışırken altınlarını gösteren yengem,bulaşıkları sen yıka ben sevdiğimle buluşacağım diyen ablam,hayatı boyunca sevgi görmediğimi bile bile nasıl güzel sevildiğini anlatan arkadaşım,ben alın terimle bir şeyleri yapmaya çalışırken emek harcamadan torpille önüme geçen tanıdıklarım..Hiç birini kıskanmadım, hepsinin mutluluğu kendi mutluluğum olsaydı bu kadar sevindirmezdi beni. Ben yaradana güvendim, herkes kendi kalbinin ekmeğini yermiş. Belki bir şeylere sahip değilim ama bir şeylerin yokluğu beni mutsuz etmiyor. Hem her şeyin sahibine her an elimi açabiliyorken, her şeye sahip değil miyim ? O şahit üzülmüyorum, kıskanmıyorum da onlar adına mutluyum.

Lal gibi suskunluklarımda şiddetli çıglıklar var, yazmıyorken çok şey yazıyorum ama kağıda değil, aklıma..
Yazmak istiyorum daha 20'li yaşların başında bu denli acıtan yaraları, ama yazamıyorum. Hem,Allah'a kavuşmanın aşkını kim yazabilmiş ki ben yazayım, en iyisi susayım benim benim suskunluğum uzun bir konuşmadır Sevgilinin yanında,O ki kalplerden geçeni en iyi bilendir..

Tertemiz bir ihlasla yapılırsa, yalnız yürüdüğünüzü düşündüğünüz yolda, arkanızda yürüyen orduların ayak seslerini duyabilirsiniz.

Kuzenimle kulaklıkla film izleyelim dedik benim taktığım kulaklık bozuktu, o kadar hevesli izliyordu ki söylemek istemedim 3 saatlik hint filmini sessiz izledim, film bittiginde uykum geldi uyuyalım dediğim için benimle sabahlamıyorsun çok vefasızsın dediği an ömrümde hiç bir şeyin bu kadar ağır koymadığını anladığım andı..

Tam bir beyinsizim ve bundan hiç rahatsızlık duymuyorum demekle eş değerdir. En sevmediğim insan türü. insan dediğim icin insanlara da özür borçluyum.

Size gülümseyen birine mal gibi surat asmaya devam etmeyin, Allah böylelerinin ömründen alıp sokak hayvanlarının ömrüne katsın hiç sevmem böyle sığır insanları.