17 yaşımdaydım. Aşkın yaşı derler ya ona kapıldım. Rastgele karşılaştık ve ortak arkadaşlarımız vardı. iki haftalık internet üzerinden konuşmanın ardından buluştuk.

Her şey güzeldi. Sorun da bu ya; değilmiş. Birkaç arkadaşımdan ağzını aramasını istedim. Ve aradılar

"iki haftalık birşey olsa üzülür mü?" demiş. Bunu duyduktan sonra yüzüne bile bakamadım. bunu dediğini bildiğimi bilse belki böyle olmazdı sonumuz. Ama ben ona iyi davranamadım, hazmedemedim bunu.

O da neden böyle davranıyorsun diye sormadı. Sorsaydı anlatacaktım. Kahretsin! Sormadı

Hayatım böyle işte. Artık çekecek küreğim kalmadı, dinlenecek limanım da. Akıntı beni nereye götürürse oraya gideceğim. Kim bilir belki öyle rastlarım mutluluğa...

Tam sana sarılacaktım alarm çaldı...

Bu hüzündür.