evawanted

lacancı yaklaşıma göre dişil bir söylemdir. eksikliğin zirvesini belirtir. hatta onsuzluğu ömürsüzlükle dolayısıyla ölümle bağdaştırması dişil karakterin zirvesidir.

yazık. sevdiğiniz insanlara böyle atıflarda bulunmayın. kaldı ki yalan olduğunu hepimiz biliyoruz.

bir başka yaklaşıma göre ise arzu nesnesinin elde edilmiş olmasının kesin söylemidir. yani söyleyen kişinin yeni arzu nesneleri yaratması yada ilişkide fantaziye gitmesi işten bile değildir.

nerden baksan tutarsızlık. biri bana dese ağzına kürekle vururum.

aslında ağlamasını kimsenin görmeyeceğini sanıp, ağladığını sadece ben gördüysem ne oldu demeye tereddütle yaklaşırım, hatta yaklaşamam. çünkü ağlayarak kendi kendini dinliyor olan insanlar, bir de ağlarken veya ağladıktan sonra ağladığını gören kişiye durumunu anlatma zorunluluğuna sokmak ne kadar doğru olur bilmiyorum. görmemezlikten gelmekte doğru olmaz. şöyle bir durup, ağlayan kişinin sezgisel olarak tepkisini az çok tahmin yürütüp bir karar verirsiniz o an artık.

Ölü taklidi yapıyorum.

bencil, yalancı, saygısız.

bir gün çok zengin olursam benim kendimi şımartmak için tercih edeceğim oyuncak da bu olacak. planlarını bile hazırladım

4 tane balona sahip devasa bir zeplin olacak ve onların ortasında taşıdığı bir platform üzerinde yükselen, içinde yüzme havuzundan, sinemasına, vs her türlü keyif ortamının yer aldığı lüks bir konut.

gerekmedikçe yer yüzüne bile inmem, zeplin house'da yaşarım anasını satayım.

huzur be olm. huzur kimi getirecekse. huzuru kim getirecekse...

'Canım'

Samimiyetsizliğin dibi.

Biraz klişe ama saatlerce sahil kenarında oturup denizi izlemek. Oh aşığım o derece huzur buluyorum denizde.

Ülkede cari olan yegane politik tartışma:
X ideolojisini, Y'nin yanlışları ile doğrulamak.

Liberal misiniz? Patlat bir Polonya'da ekmek kuyruğu, Rusya'da bilmem kaç yıl yapılmayan yollar görseli...

Komünist misiniz? Şişman patron, zenci zayıf çocuk patternli "kapütalizm kötü biri" gönderisi.

Kemalist misiniz? Derhal bir Fatih çarşamba fotosu ve "işte bunlara dönüşmemek için hedehödö" gönderisi. Eleştirenlerin boynu vurulsun. Obskürantizm içimde gezdir vs.

Muhafazakar demokrat? Ov işiniz çok kolay. Şimdi bir Abdülhamid sözü ve eskiye dönüş temalı özlem temayüllü gönderiler. Batı'nın oyunları, bunun modern versiyonu için Atasoy müftüoğlu, neoğliberağl düzen bizi mahvetti reröre gönderileri.

Kadıköy solcusu: yine mi güzeliz yine mi çiçek, çiçek'LENiN' çocuklar dizeleri, nazım'da iki bira içelim mi zeynep kapital hakkında mütalaa yaparız;) , marx kapütalizmi yıkmadı ama duvarında delikler açtı (çıldırıyorum ahdksbdlnd), radikal özgürlük ağbi ya, din toplumun afyonudur vs vs.

Milliyetçi Muhafazakar mısınız? Erbakan Hojam bu hükümeti uyardı amma dinleyen kiiim tarzı gönderiler. Emerika istemiyor, ılımlı müslümanlıktan böyle olduk Vs.
Eğer öteki tarafta iseniz zaten Reyis sizi himaye edecektir.

Selefi misiniz? Çeçen kumandan şehit fotosu altına cihad tecavüz Vs yazan aforizmalar yapıştır. Siz nee biçim inanıyorsunuz hani cihad, fena halde cihad, of biraz da burama doğru cihad gönderileri.

Ortak özellik. Liberalizm dışında (ki klasik liberalizmi sevmem aslında tenzih etmiyorum genel itibariyle yok diyorum) bu ideolojilerin ortak özelliği: istiklal Mücadelesi veriyoruz temalı kutsal ideoloji yakıştırması.
Macchiavelli ne güzel anlatıyor: Kitleleri elde tutmak için yapılacak en etkili yöntem kavramları belirginsizleştirmek ve onlara lirik, duygusal, kutsal anlamlar yüklemektir.
Meriç, ideolojiler deli gömlekleridir derkenki kastı bence, kavramlara tecavüz etmeleridir. Ha burada Zizekvari pure/reine idelogie ayrımı yapmam abes ama ben en cari/önde olanları nazara vermek istedim. Her biri birbirinden fersah fersah uzak olsa bile taaluk ettiği özne aynı tipolojide gibi gözüküyor. Biz sadece birbirimizi yiyoruz. Devlette birbirini yiyor. Herkes benzerliklerden ziyade farklılıkları konuşuyor. Hegel'in "ideoloji yorgunluğu" diye bir tabiri var. Kayıtsız kalmak... Şuan ülkede bildiğiniz o hakim gibi. O kadar yorgunluk var ki bu it dalaşından kimse desteklediği düşüncenin içeriği, kavramsal şeması, asgari metafizik ilkeleri ve şartları üzerine düşünmüyor. ideolojiler, eleştiri kabul etmez konuma geldi. Psikolojik bir bağlılık söz konusu sadece.
Öyle bir cihad ettik ki hoşnut ettik peygamberi lafzı Atatürk öznesi için, Tanrımızın kızıl bayrağı altında lafzı Lenin öznesi için, Allah'ın bütün sıfatlarını üzerinde toplamış önermesi Erdoğan öznesi için sarfedilmiş.
Bunlar statikleştirme, mutlaklaştırma ve mübarekleştirmedir. Bundan dolayı eleştirilemiyorlar. Çünkü duygular elden geçirilemez, dolayısıyla eleştirilemezler. O kadar çok aksiyom/sabite/kutsal var ki bilim-felsefe üretmek için hareket edecek alan yok.

Bizi ancak düşünce kurtarır. Dinine güvenenlere ise Takiyeddin Mengüşoğlu'nun Kant'ın "Aydınlanma Nedir?" makalesine yazdığı dipnot ile cevap vereyim
Aydınlanma yolunda kişiye tanrı bile yardım etmez.
Evet aynen öyle. Çünkü Tanrı, insanlara kendini dayatacak değildir.
Bence havalı lafızları bırakıp eğitim ve insan yetiştirmeye odaklanmak yegane görevimiz olmalıdır. Kuyular, su verdikçe bollaşır ve durulaşır. Su vermeyen statik kuyular kokuşur. Mezkur bu ideolojiler o kokuşmuş kuyular gibi. Aksiyonaliteden mahrum her şey gibi..

Vesselam.

Bazı makamlardaki bazı insanların açıklamalarına bakınca, bir yerlerde koltuk kapmak için özellikle hödük, çağın aklından ve biliminden kopuk, cahil, kitlelerin duygularının arkasına sığınan ucuz ajitasyoncu bir kapıkulu olmak gereği bariz şekilde önümüzde duruyor. Böyle bir toplumda liyakat bulmak, çöpün içinde taze pişmiş dana rosto bulmaktan daha zor bir iştir. Ben işimi iyi yaparım yükselirim hevesi işlerin adabınca yürüdüğü yerlerde olur ancak. Ücretli öğretmenlik için bile milletvekili torpili bulan ülkelerde değil. Fetö'nün yıllarca her yere adam sokabilmesi tek örnek mi? Bazen örgütlü çeteler, bazen aile/eş/dost çeteleri, bazen rant çeteleri, bazen kişilerin haklarını siyasi, kültürel kriterlerle ölçen alçakların çeteleri köşe başlarını tutar. Bazen de hepsi birden. Hukuk, din, ahlak, devlet vb. hiçbir şey bunları durdurma gayreti göstermez. Kimi zaman bunları temsil edenler de bu işlerin içindedir hafta. Ki şu an bizde bu saydıklarımın topu birden mevcuttur ve birçok kurum harami sofrasıdır. O bakımdan dürüst, becerikli gençlere iş sahalarında başarı ve sabır dilerim. Namuslu olmak bir cesaret işidir ve toplumlar bu insanlar sayesinde ayakta durur. Onlar adsız kahramanlardır. işli olsun, işsiz olsun koşullara rağmen ekmeğini dürüstçe kazanmak için mücadele verenlerin önünde eğilmek gerekir ancak.

öncelikle insanlar bu tarz kişilerin utangaç olduklarını düşünürler ve yanılırlar. bu iki kavram tamamen farklıdır. utangaçlık daha çok güven ve kaygı odaklı bir rahatsızlıktır. içe dönüklük ise rahatsızlık bile değildir.
söz gelimi içe dönük insanların kalabalık yerleri tercih etmemeleri, yalnız olmayı sevmemeleri özgüvensizlikten değil tercihten kaynaklanır.
bu tarz insanlar boş konuşmayı sevmezler. gereksiz konuşmalardan hiç haz etmezler.
kalabalık ve sıkıcı ortamlardan ziyade sakin ve samimi ortamları tercih ederler.
arkadaş edinirken aşırı seçici davranırlar. yani herkesle muhabbetim olsun değilde az arkadaşım olsun ama onları çok iyi tanıyıp, anlayayım derler.
dinlemeyi severler. özellikle de sevdiği insanları can kulağıyla dinlemeye özen gösterirler.
en belirgin özelliklerinden biriside yalnız olmayı, kendi düşüncelerine dalmayı sevmeleridir.
fiziksel ve sosyal alanlarına izinsiz yaklaşıldığı zaman rahatsız hissederler.
telefonlarına ulaşmak bazen güçtür her zaman cevap vermeyebilirler.swh
arkadaşlık bu tarz insanlar için önemlidir. kendilerini herkese açmazlar sadece çok güvendiği insanlara açarlar. ancak söz konusu arkadaşlık ise aşırı vefalıdırlar.

küfürlü konuşmak çoğu zaman erkek erkeğe olunan ortamlarda bile insanı rahatsız edebilir ki karşınızda daha naif birisi varken buna ekstra dikkat edilmelidir.
Şimdi kimse yalan söylemesin hepimiz erkek erkeğe muhabbet ederken ara sıra ayarı kaçırıyoruz ancak bırakın konuşmayı ortamda dahi kadın veya çocuk varsa daha dikkatli davranılması gerekir.

FOTOĞRAFI YÜKLEDiKTEN SONRA OLUŞAN BEKLENTiYE BAĞIMLILAR.