her şeyin ilacıdır.zamandır o derler ama değildir.bir insan acıdan ölüyorum böyle bir acıyı hiç atlatamam diye düşünse bile uykuyla geçer.zamanla geçmez.uyumasak bütün acılar taze kalır yenilenir hatta..ama uykuyla azalır,çok daha hızlı azalır.

evden uzun süreliğine çıkacakken kapıyı kilitlerken besmele çekmenin insana verdiği huzur,hiç bir şey olmasa bunu için inanır insan. ya da çocuklarını evden gönderirken Allaha emanet etmeden nasıl yaşanır ki..
ya da en sevdiği ölünce insanın Allah tan başka neye kime sığınılır.

Düğünümde çalmalarını hayal ederken duranadamların yanınında durarak hayal kırıklığına uğratsa da kafasına girmişlerdir onun ne yaptığını tam da bilmiyor diyerek düşünüp dinlemeye ve düğünümde çalmalarını hayal etmeye devam edeceğim grup.

Sirius Black, her okuduğumda bari bu sefer ölmese diye beklediğim karakter

paran yoksa şu hayatta zevklerin de olmayacak.

Mabel Matiz- tamburu yokuştan

2. bölümün sonunda ben bir izleyici olarak bu kadarını kaldıramıyorum ne oluyor bu ne hız diye izlediğim dizi.ama nasıl olduysa klişeleriyle muhteşem hızıyla filan çok sevdim.heycanla da bu akşamki bölümünü bekliyorum.
hızlı ilerlemesine rağmen duyguyu güzel hissettiriyorlar.izlenilesi bir trt1 dizisi daha.

--spoiler--
hani bi yerde çimen göz ayşem diyor da ayşem onu durdurup m yi öyle vurgulamamasını söylüyor ya o sahne için izlenir
--spoiler--

ne olduğunu bile bilmeden dibini boyladığım sistem.acaba eksiye de düşer mi?

akşamları evden anne baba gidince kardeşinle beraber pijamaları giyip yatağı hazırlayıp,oturma odasının ışığını yakmadan tv seyretmek.yalan kısmı şurada ki kapının açılacağını duyduğun an hızla televizyonu kapatıp yatağa uçup saatlerdir uyuyor süsü vermek.
bir de okul sabahları zorla önüne konulan kahvaltı sofrasında anne başında beklemiyorsa önüne biraz ekmek kırıntısı döküp çatalını peynire filan sürtmek.

sıcak pidenin arasında tereyağı ile birlikte yenildimi tadından geçilmeyen peynirdir.

eczacılık- "yaşlanınca artık ilaçlarımızı sen getirirsin"

her defasında sonunu bilmeden izleyebilmek için hafıza sildirilesi film.

babamı eskiden daha çok seviyordum.
lisedeyken gelip gidip beni ders çalışırken gördüğünde "hala bıraktığım yerde misin dünya dönüyor kalk o masadan" diyen babamı daha çok seviyorum.derslerimden daha önemli olduğumu hissettiren eski babamı daha çok seviyorum.şubat tatilini lanet iki sınavı vermek için kaldığım bu şehirden şubattan sonra on günlüğüne gelsem mi dediğimde "hele bir sınavlarına gir de ondan sonra bakarız kim gelir kim gider"diyen babamı değil de,"tabi yavrum biz de özledik seni alalım hemen biletini"demesi gereken babamı seviyorum.
ve beni her gün babamdan hızla uzaklaştıran bu şehirden de okulumdan da bölümümden de nefret ediyorum.ve babam bunları neden yapıyor anlamıyorum iyiliğim içinse iyilik kavramlarımız epey farklı,neden yapıyor bilmiyorum ama ders çalışmam için iyi gaza geliyorum ve şimdi sınavları geçip çok pis "şimdi de ben gelmiyorum" diyesim var sözlük ama bunun olmayacağını hepimiz biliyoruz.
tüm bunlar olurken tavırlarında hiç bi değişiklik olmayan ve benimle aynı "iyiliğimi" isteyen annemi her zaman her dönem her durumda çok seviyorum.

mangonun çoğu şubesinde pazar yeri gibi karışık olmasından dolayı kafası dönüp yorulup kendini bir an önce dışarı atmak isteyen kadındır.

hayatının aşkının nerde olduğunu bilmemekten daha iyi olan durumdur.

ilk üçte yer alacağımızı gösteren durumdur.

bir gün kocaman bir kuş beni sırtına alıp dünyayı gezdirirken dinlemek isteyeceğim tek gruptur.

Feridun Düzağaç'ın şu sözlerinde saklıdır:
"kardan adam güneşe aşık olmuş,bir sabah doğmuş güneş karakışa kardanadam mutlu yok olmuş"

babamdır.bir de sevdiği erkeğe hayatım diyen kadın versiyonu vardır o da annemdir.

kesik kesik sesi korkunç itici gelmektedir.