öldüm ama hayattayım, tarifi çok zor.

dinleyin, yapabildiğiniz kadar size hatırlatacak şarkılar dinleyin, kendinizi; acınızı dinleyin. Anlatın, sizi dinleyen, sizinle aynı hisleri yaşamış insanlara mümkünse, yok abi olmuyo unutamıyorum diyene kadar. Üstüne gidin bastırmaktansa yüzleşmektir en iyi yol. Unutmam lazım, degil; bir gün unutulacağını bilerek hatırlamaktır en iyi yol. Önünde sonunda unutulur.

Aşırı üşüdüğünüzde ve hipotermia başladığında vücudunuz bunu anlar, gözlerinizdeki kan damarları enerjinizi korumak için sıkışır ve geçici körlüğe sebep olur.

eğer ki elinize sevmediğiniz bir türde kitap alıp okuyormuş gibi yapıp boş boş bakarak sayfa ilerlerseniz, doğruymuş bir halta yaramıyor diyebileceğiniz başlık. ama ne istediğini bilen, okuduğundan bir kelime olsun kapmak isteyen, bitirmiş olmak için okumayan insan için her kitap bir hazinedir; öğrenilmiş bir kelime için bile kabul edilemeyecek yargıdır.

ilkokuldan çocuğun öyle üst düzey bir ingilizceyle çıkması gerekir ki önüne gelecek alan derslerini ingilizce aldığında takır takır anlayabiliyor olsun. bunun gerçekleşmesi demek çocuğun türkçe düşünmekten ingilizce düşünmeye geçebilmesi demektir. hadi ilkokulu geçtik verdiği hazırlık dönemiyle bunu başarabilen okul Türkiye'de sayılıdır. yani eğitim dilini ingilizce yaparak aynı zamanda fen bilimlerini çok rahat anlayabilen bir öğrenci yetiştirmek Türkiye'de yıllarca sorun olarak kalıcaktır şuanki sistemle ele alındığında.

yanarak ölmek dünyanın en acı verici ölümüdür. ufacık bir yerimiz yansa acılar içinde çığlığı basarız.
burada yakılarak katledilenler bu vatanın evladı, onların acısını düşündükçe çığlık atmak istesek de ne onların çığlığını ne de bizim çığlığımızı duyması gerekenlerin duymuyor oluşu asıl canımızı yakan.

“Kar taneleri ne güzel anlatıyor. Birbirine zarar vermeden de yol almanın mümkün olduğunu.”
şu günlerde tam da ihtiyacımız olan sözün sahibi, islam düşünürü, hümanist, saygı duyulası insan.

insanlık için büyük, kainat için küçük bir olay.
fen dersinde öğrendiğimiz üzere, yeryüzünden buharlaşarak yükselen su buharının atmosferde soğuk havayla karşılaşması sonucu yoğunlaşmasıyla yeryüzüne geri dönüşüdür.
edebiyat dersinde öğrendiğimiz üzere aşık, yalnız, depresif insanları kendisine; arkasında bıraktığı toprak kokusuna sevdalandıran rahatlatıcı oluşum.