repo men

üzerine fazla kafa yorulmadığı takdirde zaman geçirmek için izlenebilecek bir film. kafa yorulduğunda ise;
--spoiler--
Şimdi bu filmdeki şirket yapay organ sattığı insanların ödemelerini tamamen yapamamalarını, organları geri alıp tekrar satarak sürekli para kazanmayı isteyen bir şirket. hadi adam altı, yedi ay ne kadar taksit öderse kar nasılsa organı sonunda geri alıyoruz diyorsunuz da kardeşim; başroldeki abilerimizin gittiği o şehrin dışındaki kaçakların yaşadığı yerlerdeki insanların parayı ödeyemeyeceği zaten belli değil mi? yiyecek yemeği olmayan insan nasıl 600.000 doların taksidini ödesin? filmin sonundaki beyaz odada da yüzlerce yeni organ yapılıyordu. hem yeni organlar hem toplananlar dünyada hiç mi sağlıklı organı olan insan kalmamış? ayrıca insana uykuda hayaller gördürerek öldürmeyen ama süründüren yapay sinir sistemi cihazındaki insanların, makinaya bağlı bitkisel hayattaki hastalardan ne farkı vardır, o alete neden para verilir?
--spoiler--
gibi sorular oluşturabilir kafalarda.