zirve

bir işte en yüksek seviyeye çıkmak.

zirveye çıkmak değil o zirvede kalmak zordur. herkes siz zirvedeyken iyi geçinir, eşiniz, dostunuz gibi görünür. ama sebepsiz yere bir kıskançlık vardır. hep arkanızdan kuyunuzu kazmaya kalkarlar. sebep sorsan söyleyemezler. aylarca beraber çalışırsınız. kardeşiniz gibi yanınızdakileri korusanız, gözetseniz bile onlar bir yandan sizin kuyunuzu kazarlar. size hayran olanlar çoğunluktadır. herkes sizin gibi olmak için imrenir, yanınızda olup gücünüzden faydalanmak ister. fakat sonuçta çabalarıyla zirveye ulaşamayanlar sizi indirerek oraya gelmek isterler.

bu tür ilişkiler yüzünden zirvede olmaktan nefret ettiğiniz olur. kimseye kötülüğüm olmadığı halde neden böyle yapıyorlar diye düşünürsünüz. sebep bulamazsınız. gün gelir sıkılır terkedersiniz, kendi isteğinizle bırakırsınız. sizin için fedakarlıklara hazır olduğunu söyleyen dostlarınız sizi tanımazdan gelir, hatta gördün mü, ne oldum dememeli, ne olacağım demeli diye üzerinize gelirler. tekrar zirveye çıkıp onlara günlerini gösterseniz de yenileri gelir ve hep bu böyledir. insanların ne olduğunu en çok zirveden görebilirsiniz. ama gördükleriniz hiç hoş şeyler olmaz.