les choristes

Fransa-Isviçre ortak yapimi bir film. Insana verdigi duygular kesinlikle tarif edilemez.
(bkz: koro)

Konusu söyle:
Dünyaca ünlü orkestra sefi Pierre Morhange annesinin cenazesi için Fransa'ya döner. Ögrencilik yillarindan arkadasi olan Pépinot ile karsilastiginda müzik ögretmenlerinin de öldügünü ögrenir. Ögretmeninin ona biraktigi günlügü Pierre'i eski günlere, 1949'a, savas ve isgal travmasini yeni atlatan ama henüz nekâhet devresinden çikamayan Fransa'ya götürür. Yetenekli oldugu kadar alçakgönüllü bir müzik ögretmeni ve amatör besteci olan Clément Mathieu, tasrada, erkek ögrencilerin yollandigi bir yatili okulda gözetmenlik görevini kabul eder. Ögrencilerin çogu sorunlu ve azgindir. Bazilari savas yetimi olan bu çocuklarin Clément'in önderliginde müzigin hassas gizemlerini kesfetmeye hiç niyeti yoktur. Despot müdür Rachin ise ögrencileri yola sokmanin tek yolunun disiplin ve cezalandirma oldugunu düsünür. Oysa sefkat dolu bir adam olan Clément, müdürle ayni fikirde degildir ve yüreginin gösterdigi yolu izlemeye kararlidir. Bu yeniyetme uyumsuzlar güruhuna ortak bir tutku ve takim ruhu getirmek için bir koro olusturmaya karar verir. Belli basli sikintilarindan biri de, melek yüzüne ragmen seytan huylu, ama olaganüstü bir sese sahip Pierre Morhange'dir. Bu "kayip" çocuklarin ruhlarini kurtarmaya çabalarken, Pierre'in annesiyle beceriksizce iliski kurmaya çabalayan Clément'in önceligi de bu oglandir.

Fransa'da tam 7 milyon izleyiciyle gise rekoru kirmis, çocukluk ve müzik gibi evrensel iki konuyu harmanlayan Fransiz sinemasinin bu yeni basyapiti, ögrenci-ögretmen iliskisi ve egitimin aslinda hayatimizi ne kadar degistirebilecegi üzerine zengin fikirleriyle etkileyici.

Siradan bir konu belki ama gerçekten etkileyici. Insani içine alan ilginç bir havasi var filmin.
(bkz: mutlaka izlenmesi gereken filmler)