tadı yok

bir sagopa kajmer ve kolera düeti.
sagopa kajmer verse 1
hey can! sende yarın yok olucan,
beden toprakta gezen solucan,
bir can pazarının içine atılacan,
canını kurtaracan varacan.
yada varamadan dört kolluyla taşınacan,
söyle buna dayanır mı acep can?
ya şimdi konuş dile getir yoksa hepmi susacan ?
yoruldukça kurayacan feci şekilde susayacan,
bir kenarda boyun büküp pusacaaan.
kim aldı vermedi yoksa senden aldıklarını söyle,
bu dünya gidenlerini tek bi kerede uğurlar,
merhabası birse hoşçakalıda birdir,
nedendir bunu hiç anlamazlar platonik aşıklar.

kolera verse
rapte gürültü sarıp saralarken hüznü hayat sözlü,
geç kalmanın olmaz özrü,
kim dürüsttür anlamazsın,
kalbin körse tanıyamazsın.
kalbi körle arınamazsın,
tek kalmak yeni bir karar almak gerek,
geceye bir saat kaldı,
yine düşümde bir şelale.
balıklı gölün balıklarıyla yüzüyorum urfa’da,
anlatırım sonra minare,
okurum mektuplarını rüyalarımın gizli gizli,
uyandığım dağlarım hisli hisli.
avuçlarımızı açık tutan sevgi mi yoksa nefret mi?
ayakta durmamızı neden biz mi yoksa bilinir mi?
bu iki omuz için mümkün değil cevabı bulmak,
böyle böyle hayat seni hep yaşatacak.
yıllarca ‘’ m ‘’ harfinden dar çizdim ortasına da güneş,
şimdi ‘’ u ‘’ harfinden bir çukur ve ben ortasında leş,
yaşadıklarımı incir çekirdeğine doldurup çitliyorum,
tamam sizi bağışlıyorum kendimi affetmiyorum.
bizleri yıkmadan önce tecelli yıktı o sıra dağları,
kalıcı mı kalıcı üzerimdeki üzgün palyaço makyajım,
bilgilinin tatlısını seviyor her zehirli yılan dahi,
okşadıkça insanların içinden çıkıyor cini.

nakarat
ne kadar uğraştımsa da olmuyor,
güllerin tadı yok, güllerin kokusu burnuma gelmiyor
neden mi?
ne kadar bağırsam da duymuyor,
güllerin tadı yok, güllerin kokusu burnuma gelmiyor
neden mi?

sagopa kajmer verse 2
yunus yüzüyle şeker dağıtır gözleriyle toprağa bakar,
kavuran güneşin alnındaki sana okyanus olur çağlar,
ölümü kimler gömmüş ölümsüzlük şifrelerini çözmüş,
(söyle lan)lan bırakın nedir bu martavallar.
kendi anahtarını bulamamışlar,
senin kilitli kapını söyle nasıl açabilirler,
onlar açamazlar.
oysa ölümü bilmiyorsun ölümü bilen yaşamaz yerde tenezzül etmez,
ölümü bilen hiç gelir mi rabbini bilmezlikten,
onlar evrim dediler bu yaptıklarımız devrim dediler,
ah zekâsına çekili giydiğin şey nefer her şey kader,
bu imtihan bir seferlik bedenin kağıt kalemi emel.
sana kafi geleceğini sandığın iki bilekti oysa hayat tek biletti,
hakkını veremezsen bilet yanardı biterdi,
kimimin durumu şeytandan beterdi,
ab’ı hayat içtim misali içtiğim eterdi.

nakarat
ne kadar uğraştımsa da olmuyor,
güllerin tadı yok, güllerin kokusu burnuma gelmiyor
neden mi?
ne kadar bağırsam da duymuyor,
güllerin tadı yok, güllerin kokusu burnuma gelmiyor
neden mi?