aşk

ilk başlarda o da herkes gibidir senin için..hergün suratını gördüğün ve yüzüne anlamsızca baktığın herkes gibi..hatta sana öylesine sıradan gelir ki gözleri, gülüşü, sesi ,yürüyüşü ,bakışı ve elleri .....ama zaman geçer aradan ,bir müddet sonra ansızın bir sabah uyandığında ve onunla karşılaştığında , yine herkes gibi olduğunu düşündüğün ''O'' nu gördüğün an içinde tarif edemediğin birşeylerin kopup havalandığını hissettiğin o an işte anlarsın ki herkes gibi değildir O ve sen de eskisi gibi değilsindir artık..sesi değişmiştir sanki ,gözleri eskiden bu kadar güzelmiydi diye şaşırırsın kendi kendine ve sonra ellerinin nekadar masum ve nekadar beyaz olduklarını farkedersin,yürüyüşü dengede durmayı yeni öğrenen bir bebeğinki kadar gülünç ve şirin gelir sana ve hayret edersin kendine..önceleri konuşmak için onunla hiç bir nedenin yokken ve dahası böyle bir nedene ihtiyaç da duymuyorken şimdi ondan gelecek bir merhaba için seve seve ölmeyi göze alacak kadar istersin bunu ama karşısında bulduğun an kendini ,konuşamazsın birtürlü ve dilin dönmez, sözler birtürlü çıkmaz ağzından..oysa kalbin deli gibi atıyordur ve sesi kulaklarına varıyordur öyle ki o konuşsa da duymazsın kalbinin sesinden ..zaten gözleri bir sır olur rengi dahi unutulur ,hayellerde kalan ve hatırlandıkça soluklaşan birer çift olarak kalır ..cesaretini toplayıp bakmaya çalışırsın da gözlerine, birkerecik karşılaşmak için gözlerinde ,belki bir ömür avunmaya değecek o saadeti hakedeceğine inanırsın ama hiç birzaman değmez gözleri gözlerine ve hiç birzaman mutlu olmazsın bu yüzden..sesini işitirsin adının harfleri çıkar onun ağzından hiç beklemediğin bir anda, önce şaşırırsın ama sonra sıradan ve öylesine bir hitap olarak kalır bu ,,yine üzülürsün..artık keyif vermez yaşattığı acılar sana.iştahın kesilmişken evvelden ,artık doymak bilmezsin, derdinden ve önceleyin herbi şeyin anlamı varken şimdilerde anlamı yokolur herşeyin, yanında durmak bile yetiyorken mutlu olmaya,kaçmaya başlarsın ondan en uzak yerlere.. işte aşk sanarsın bütün bunları ama anlarsın ki sonra ne aşık vardır gerçekte ne maşuk.. aslınsa sadece acı çeken vardır birde acı çektiren ..aşk da yoktur artık aşık olmak da..unutmak vardır birde kendini kandırmak...