the hurt locker

şimdi yok şu yönetmiş yok bu oynamış bu iyi seviyormuş istesem verirmiymiş falan gibi abudik kubudik muhabbetlere hiç ama hiç girmeden ciddi ciddi en iyi film kategorisinde olan diğer filmlerle karşılaştıralım, ne farkı var diye.
valla ne yalan söylüyeyim bu seneki filmler biraz tırt ve çoğu duygusal sömürme üzerine gidiyordu ama tarantino'nunki çok farklıydı sanki. sonuçta o da kendi tarzında yaptı bu işi.
neyse, serious man'e hala kılım. bu hayatta izlediğim orta karar filmlerden biriydi açıkçası. yani orta karar desem de film esnasında olm dur lan kesin bişi olucak hacı diyorsunuz filmin sonunda skym böyle işi demeye getiriyor, olmuyor; olduramıyor.
konudan uzaklaştık:
"getir mürsel"
hani beşiktaş, galatasaray ve fener'in kötü olmalarından şampiyon oldu diyoruz ya; aha aynısı işte oscar'da yaşandı. cidden filmler tırt pırt falan yuha çüş höh möh'tü yani.