bu yazıyı babama yazdım

rüyalarımda görünce özlemle anıyor kalbim seni.keşke diyorum hep,kadere lanetler okuyorum.keşke daha önce doğsaydım,belki seni resimlerden değilde hafızamdaki tatlı anılardan hatırlardım...
sevinçlerimde yarım hep.bir yanımda baharlar gelirken;diğer yanımda güz var hep.bir yanım çiçek açarken,diğer yanım soluyor hergün.eminim ki gün geçtikçe bahar olacak yanımda kalmayacak sana özlemimden.şuan sonbaharım baba, tek korkum anneminde gidip kış olmam.
o lanetler okuduğum gün yaklastıkça aklıma daha da çok düşüyorsun aslında hep aklımdasın.ama o çocukluğumdaki büyük kaybın,o derin yaranın izleri kabuk bağlamaya çalıştıkca senin bedenin beyaz kefenle buluştuğu an canlanıp tekrar kanatıyor ve hiç iyileşmiyecek gibi...