domicile conjugal

aşk , evlilik, aldatma, çocuk ve aile öğeleriyle doldurulmuş 1970 yapımı françois truffaut filmidir.

j.pierre leaud' ve claude jade in ; aşk, evlilik, aldatma sorunsalı, sosyal çevre,çocuk... üzerine dönemin aynası odukları kült filmlerden bir tanesi.
..........

christin ve antoine 'nın evliliklerine antoine'nın çiçekçi dükkanının işlerini kötü gitmesi ciddi darbe vurur.
antoine iş bulmak için bir amerikan şirketine başvuru yapar ve ne olduysa ondan sonra olur...
christine bu duruma karşıdır ama antoine işe başlamıştır bile.
japonya'dan gelen iş kafilesindeki kyoko ile olan samimiyeti istemese de antoine zor duruma sokar.
evliliği bitme noktasına gelmiştir artık naptıysa kendini affettirememiştir christine.
sonunda arayı soğutup kyoko'da kurtulmayı başarır ve ayrılığın verdiği soğuk havdan kurtulur.
..........

filim esnasında kafamda şöyle bir düşünce oluştu, aslında aklımda bir çok paraf var ama en azından bu parafların anafikri olan bir cümle kurmak daha doğru ve pratik olur:

seyirci olduğumuz,hayretle izlediğimiz ya da dudak büktüğümüz sansasyonel yaşamların ve insanların bizden çok da farklı ve uzak bir dünyada yaşamadıklarını anlıyor insan;yaşanan sıkıntılar, sorunlar yine 2 kişiyle çözülüyor, anlaşmazlıkların merkezinde zarar görenler yine çocuklar oluyor... işte bir gün bizim de
onların yaşadıkları sansasyonel hayatta oyuncu olabileceğimiz hatta olucağımız kansına varıyor insan,bu empatiyi istemese de yaptırıyor yönetmen seyirciye.