londra

kendimi alice harikalar diyarinda gibi hissetmeme neden olan kent.. manik depresif havasina, bir anda bardaktan bosanircasina yagan yagmuruna ragmen ikincci dakika gunes acmayacaginin garantisini kimsenin size veremeyecegi sehir.. hersey ama hersey rengarenk burda.. insanlar, sokaklar, vitrinler, hayat.. 3 ayi uc gun gibi yasamama neden olmus siginak.. gece yarisinda metrodan oluk oluk insanin leicester square'deki publara aktigini gorunce, girdiginiz (soho civarindaysa muhtemelen gay) clubta calan zamanin otesinden sarkilarda ( 80ler dahil) insanlarin nasil eglendigini gorunce kendinizi bir filmin icinde gibi hissedebileceginiz, herkesin herseyin alabildigine rahat, para kazanmanin alabildigine zor oldugu diyar.. tutunabilirseniz ne ala.. ip ustunde yurumek gibi.. ama duzene kaptirirsaniz kendinizi asla donmek istemeyeceginiz bir yer.. gelene de gelmek isteyene de tavsiyem.. burdayken tadini cikartmaya bakin.. gordugunuzun otesinde anlamaya calisarak..