idris özyol

" Ey tahtası eksiklerin tanrısı! Ey tutunamayanların, ayağı kayanların, dili dolananların, duvara toslayanların, kafayı kıranların tanrısı! Ey tanrım, meyhanedeyim ! Ey tanrım, kafam güzel! Ey tanrım, isyanlardayım! Ey tanrım bütün serkeşlerin günahını bana yaz ! Bütün sarhoşların! Bütün aşıkların! Ey tanrım, Erkan Oğur'un da günahını bana yaz, Neşet Ertaş'ın, Hüdai Aksu'nun, Mecnun'nun, Müslüm'üm, Tarsuslu Abdülkerim'in, Sabahat Akkiraz'ın, Urfalı Tenekeci Mahmut'un, Dengbej Şakiro'nun, Roza Eskenazi'nin, Seyit Çevik'in, Sami Kasap'ın, Veremli Kız'ın... Sonra bütün şairlerin tanrım, bütün filozofların, sonra Modigliani'nin, sonra Klimt'in, sonra Picasso'nun günahlarını... Sonra Latin Amerika dağlarındaki gerillaların, sonra bizim dağlardakilerin, sonra eşkiyaya çıksın adımız, sonra Dersim dört dağ içinde, sonrası Allah Kerim... Bütün bunları yaz tanrım, bana yaz, rahatlasın ruhum..."
diyen ortalığı dağıtmış abim benim...