nefes

bektaşî aşıklar tarafından yazılan tasavvufî konulu şiirlerdir. bu şiirlere vnefes denmesinin sebebi içsel bir dil, anlatım ve ilhamla söylenmeleridir. genellikle vahdet-i vücud felsefesini konu alırlar.

örnek olarak seyranî 'nin bir nefesi verilebilir.

Hak yoluna gidenlerin,
Asa olsam ellerine.
Er pir vasfın edenlerin,
Kurban olsam dillerine.

Torunuyum bir dedenin,
Tohumuyuz bir bedenin,
Münkir ile cenk edenin,
Silah olsam bellerine.

Bir üstada olsam çırak,
Bir olurdu yakın ırak,
Yapsalar kemiğim tarak,
Yar zülfünün tellerine.

Yönüm yare çevirseler,
Vücudumu kavursalar,
Harman gibi savursalar,
Muhabbetin yellerine.

indim Şeyhin bahçesine,
Lâle sümbül güllerine,
Şeyhimi ben vasfedeyim,
Lâlesiyle sümbülüyle.

Bir Kâmilin yolun tutsam
Aşk oduna yanıp tütsem,
Bülbül gibi feryat etsem,
Muhabbetin güllerine.

Seyranî kaldır parmağın,
Vaktidir Hakk’a durmağın,
Deryaya akan ırmağın,
Katre olsam sellerine