starbucks

birgün arkadaşlarla starbucks'ta oturuyor bir yandan birbirimize egzoz dumanının yer yüzüne verdiği kifayetsiz zararı tartışıyor bir yandan da eşsiz lezzetli buzlu caffè americano adlı içeceğimizi zarif dudak hareketleri ile kibar bir şekilde yudumluyor, jip kullanmayı bırakmayı düşünüyorduk...

o sırada içeriye çok kaba, itici, banal ve geri kafalı olduğu her halinden belli cahil bir insan girdi. burası kahveci mi? diye sorunca çalışan eleman yok abi biz lahmacun ve pide salonuyuz. diyerek cahil insanla fevkalade güzel bir şekilde dalga geçti. hepimiz adamın suratına bakarak gülüyor, umarsızca kahkahalar atıp rüyalarında yer edinmeye çalışıyorduk.

o sırada adam kafasını öne eğerek bana bir sütlü kahve! demez mi? memleketimin haline o kadar acıdım ki! o an kalktım ve sizin gibi cahiller yüzünden bu ülke kalkınamıyor efendim! arz ederim lütfen dışarıya çıkınız! diyerek de fütursuzca tepki gösterdim. yanımdaki kültürlü ve zarif insanlarda bana katılınca cahil ve fakir adamı derhal dışarıya attık. kıraathaneyi göstererek, hadi bakalım! herkes kendi evine! dedik.

böyle adamları hiç anlamıyorum yahu, ne işin var starbucks'ta? otur evinde limonata iç, futbol maçı seyredip küfür falan et ne bileyim?