4 yaşındaki çocuğun ana avrat düz gitmesi

eşşek oğlu eşşekliktir,o na öğreten kimse o da hayvanın ta kendisidir.
bu yaştaki çocukların dili pek dönmez kelimelere ve bizim bazı öküz insanlarımızın pek hoşuna gider bu çocukların küfretmesi
-hadi oğlum şu abiye bir küfret de görsün
+a...koguğum, dalağını s..tiğim, ananın ....
-ha ha ha ha (çok komiktir onlara göre)
ve erkektir sonuçta, geleceğin delikanlısı. babasının dayısının amcasının koçudur aslanıdır ne yaparsa yapsın ne söylerse söylesin hep desteklenir "dokunmayın koçuma bırakın" şeklinde her haltı onaylanır. hatta mahallede ki kızların üstüne salınır erkek ya.
derken yaş ilerler, artık o sempatikliği kalmaz, bir de ergenliğe girdiğinde ses değişimine uğrar bizim koçumuz, ama ağzındaki küfür hala vardır, bu sefer kimseyi dinlememeye başlar yeri geldiğinde ana baba da saymaz koyar hepsinin a...mına.sonra toplumdan soyutlanır kimse onunla muhatap olmaz,ağzı bozuktur çünkü kavgacıdır ona buna laf atar mahallenin kızları ondan sorulur, kimse yan bakamaz, hatta nişanlı çifte saldırır namus bekçiliğine soyunur.okul mokul hak getire önünden bile geçmez.askere gönderilir adam olması ümidiyle kaçar gelir. sonra hapishane hayatı başlar.
Bu bir yaşanmışlıktır bahsi geçen kişinin adı özgürdür ama 12 yıldır özgürlüğü kısıtlanmıştır.hapishaneden haber gönderir dayısı ve amcasına, yine küfürle başlayan ölüm tehditleri.olacağı buydu siz büyüttünüz onu cezasına katlanacaksınız ama arada garibanlarda güme gidiyor o ayrı mesele. kim mi o gariban benim. nişanlımla yürürken saldırıya uğrayan. meğer nişanlıma aşıkmış 3 ay hastanede yattım bıçağı yiyince.
eğitimin ne kadar önemli olduğunu ispatlayan bir olay diye değindim.