nasıl

Hayatım karmaşık,
Hayatım heyecanlı,
Hayatım eğlenceli.
Neler olduğunun bazen ben bile farkına varamıyorum.
Her gün yeni bir macera yaşıyorum.
Bazen hayatımı heyecanla izlediğim bir gençlik dizisinde benzetiyorum :p
Ertesi gün neler olacağını merak ediyorum...
merak ediyorum,
iple çekiyorum bir sonraki bölümü,
acaba neler olacak diye düşünüyorum,
yaşayıp görüyorum,
öğreniyorum.
Bazen hayatımın kontrolüm dışında geliştiğini düşünüyorum.
Ellerimin arasından kum taneleri gibi kayıp gitmesine engel olamıyorum.
Bazen,
ipler tamamen bende sanıyorum,
kontrol ediyorum,
zorluyorum,
sadece istediklerimi yapıyorum.
Karar veremiyorum;
ben mi yönetiyorum yoksa başkaları mı?
Sonra farkediyorum ki hayatımda aptallara,
ayağıma dolananlara,
benle mutlu olmayıp,
benle üzülmeyenlere kesinlikle yer olamamalı,
ya da onları sadece küçük renkler olarak görüp
dostlarımdan ayrı tutmalı.
Dostlarım demişken...
Onlar olmasa napardım ki ben?
Doğru insanlarla tanışmışım çoğu kez,
doğru insanlar bulmuş beni.
Çok sevmişim onları.
iyi ki Ankaraya gelmişim de onları tanımışım,
Biz olmuşuz.
Öyle hep bi hep arada gezen,
saçlarından, arabalarından başka şey konuşmayan
ve sadece nizamiyeye kadar birarada olan insanlardan bahsetmiyorum!
Bir bakışımdan aklımdan geçen sayfalarca düşünceyi okuyup,
güldüğümde, gözleri parlayarak kahkahalarla gülen,
ağladığımda,belki benden bile çok üzülen
aklıma gelen en saçma şeyleri rahatlıkla paylaşabildiğim,
en kötüsünü anlattığımda
asla benden uzaklaşmayacaklarını bildiğim,
bana en acı cevapları verip
bana yol gösterecek,
hep elimden tutacak,
ne olursa olsun hep yanımda olacak,
hayatımda çok özel yerlere sahip insanlardan bahsediyorum.

Nasıl bırakır giderim ki ben sizi!